Monthly Archives: June 2013

Statement by a coalition of six Kurdish human rights organizations on the eleventh presidential election of the Islamic republic of Iran


Press Release

June 7, 2013


Based upon article Twenty-One of the Universal Declaration of Human Rights each individual has the right to take part in the governing of his country, either directly or through a chosen representative in an open and free election. And thus people’s will becomes the foundation of the state. This foundation must be based on legitimate elections, divorced of all discrimination, because universal suffrage is the right of all citizens.

Based upon the Universal Declaration of Human Rights and other international laws universal suffrage is indisputable, inalienable, integral, and non-discriminatory.  Thus it belongs to everyone in all parts of the world. Therefore no one can be denied this right on account of their geographical location, race/ethnicity, gender/sexuality, religious affiliations, orientation, or any other form of identity. Hence no one can claim superiority above others.

We believe that participating in a free election, based on standards set by  international and human rights measures, is the right of every Iranian citizen.

Based upon article Twelve and article 115 of the constitution of the Islamic Republic of Iran only believers of the state’s official religion or faith, i.e. Islamic religion of the Shiite Jafari Asna Ashari or believers of the 12 Imams are allowed to become the president of the Islamic Republic of Iran. This constitutes the majority of Iranians, including Sunni Muslims, Christians, Jews, Zoroastrians and followers of faiths such as Baha’is, Yaresans, and so forth whose rights have been taken away and stepped upon.

In the past thirty-four years of the Islamic Republic of Iran’s rule the candidacy of women, who constitute about half of Iran’ population, has also been banned by the Guardian Council and all the regime officials because the Islamic constitution has determined the president’s gender to be male.

And since the Supreme Leader and the Guardian Council of the Islamic Republic of Iran’s theocracy constantly prevent the candidacy of many individuals based on their level of personal favor, the basic rights of many other citizens are trampled upon as well.

The extent of the Guardian Council’s elimination process has reached an unprecedented level and they are now even filtering within the regime, purging any candidate center of their positions. They are dictating that only a select eight candidates be allowed to run for office.

It ought to be noted that within the last thirty-four years the Islamic Republic of Iran has proven that it has no regard for international principles of democracy and human rights and has constantly been condemned by the Council or Commission of Human Rights of the United Nations, Human Rights Watch, Amnesty International, The International Federation for Human Rights, Reporters Without Borders, and other reputable international organizations.

In addition the systematic massacres, oppression, and discrimination against Kurds and other nationalities residing in Iran, the suppression of women and children’s rights, censorship of media outlets and any journalistic activities, the arrest and imprisonment of human right activists and journalists, the torture and harm of voices of dissent and intellectuals has been going on since the Islamic Republic of Iran hijacked power in Iran.

More recently a new all-encompassing wave of oppression has overtaken Iran. The outright massacre of Kurdish merchants who work along the borders, the imprisonment of activists who defend the right to use their mother tongue, incarceration of lawyers, and even former high ruling allies of the regime are all part of this new age of brutality.

We, the coalition of Kurdish Human Rights Organizations, deem the Eleventh presidential elections of the Islamic Republic of Iran an orchestrated, unfair, unjust, and undemocratic imposed election, which is  incompatible with international principles.

We believe that participation in this election is not a way to engage in the political process and ones right to be involved in the governing of the state. Rather participation in a sham election orchestrated by the Islamic Republic of Iran is taking part in the legitimization of an undemocratic system.

-Human Rights Organization of Kurdistan-Europe Commission

-Kurdish Human Rights association-Europe

-Kurdocide Watch Chak (East Kurdistan)

-Kurdish American Committee for Democracy and Human Rights in Iran (KACDHI)

-Kurdish Women Rights Organization

-Campaign Defending the Civil and Political Prisoners

برگزاری نخستین کنفرانس زنان خاورمیانە و شمال افريقا درشهردياربكر- تركيه + عکس

برگزاری نخستین کنفرانس زنان خاورمیانە و شمال افريقا درشهردياربكر- تركيه + عکس

برگزاری نخستین کنفرانس زنان خاورمیانە در شمال کوردستان + عکس

گزارش تهيه شده توسط زنان آذرمهر



نخستین کنفرانس زنان خاورمیانە از روز ٣١ ماه می ، با شرکت ٢٥٠ نفر از ٢٧ کشور در شهر “ئامەد” شمال کوردستان (ترکیە) آغاز بە کار و امروز پایان می یابد.
در این کنفرانس خانم ثریا فلاح فعال حقوق بشر ، نگین شیخ الاسلامی نمایندە سازمان زنان آذر مهر کوردستان و شلێر امینی از شرق کردستان “ایران” و خانم شادی صدر و شادی امینی از ایران حضور دارند .همچنین زنانی از داخل شرق کوردستان بە این کنفرانس دعوت شدە بودند کە بە خاطر مسائل امنیتی موفق بە حضور در جلسات کنفرانس نگشتند و پیامهای خود را بە این کنفرانس ارسال کردند.
کنفرانس با شعار «زن, زندگی, آزادی» برگزاری می‌گردد و به «روح پاک» «سکینه جانسز, فیدان دوغان و لیلا شایله‌مز» سه زن سیاستمدار جانباخته کورد تقدیم می‌شود. برگزارکننده و پیشاهنگ این کنفرانس, «جنبش زنان آزاد و دموکراتیک» شمال کردستان و زنانی از کشورهای سوریە ، لیبی ، پاکستان ، نپال ، هند ، ایران، افغانستان و… در ان حضور داشتند.

شرکت‌کنندگان نخستین کنفرانس زنان خاورمیانه, از توان و نیرومندی زنان مبارز کورد ابراز شگفتی کردند. «رانژانا کوماری» اهل هند, گفت:«مبارزات زنان کرد تأثیر عمیقی بر من گذاشت».

«رانژو کومارو تاکور» در کۆنفرانس خطاب به زنان کورد گفت:«شماها تنها نیستید, وجود هزاران زن سیاستمدار, بزرگترین نیرو برای زنان کورد می‌باشد. شما با ما و ما با شما هستیم.
در افتتاحییە کنفرانس “فاطمە کاشان” از فعالان عضو “جنبش زنان آزاد و دمکراتیک” سخنرانی کردە و اظهار داشت:زنان خاورمیانە از تاریخی نیرومند برخوردارند و مدام در خاورمیانە از سوی ذهنیت حاکم مرد سالاری حقوقشان پایمال شدە است . زنان خاورمیانە مدام بوسیلە ستمی کە از سوی نژادپرستها و نیروهای هژمونی تحمیل می گردد بە قتل عام و خشونت روبرو میباشند .
فاطمە کاشان همچنین با اشارە بە اثبات نیرومندی زنان در میدان تحریر گفت ” آنهایی که مخالف انقلاب زنان و خاورمیانه هستند, زن را نوعی خطر علیه خود تلقی می‌کنند. وی همچنین بر هموار کردن راه انقلاب از سوی زنان تاکید کردە و ذهنیت ملی پرستی را مانع  برحقوق زنان عنوان کرد .

در ادامه, «لیلا خالد» عضو «سازمان رهایی دموکراتیک فلسطین» در کنفرانس سخنرانی کرد و در مورد وضعیت مبارزات زنان گفت:«نخست, یاد و خاطره شهدای فلسطین و سکینه, فیدان و لیلا را گرامی‌می‌دارم. ما برای همه ملت‌هایمان در خاورمیانه, خواهان آزادی هستیم. شهدا در راه آزادی خلق‌ها جانباختند. امروزه ما در سایه فداکاریهای آنها اینجا گردهم آمده و در مورد مشکلاتمان آزادانه بحث و گفتگو می‌کنیم. ما در زندانها با شکنجه‌های بیرحمانه‌ای مواجه شدیم, اما هم‌اکنون بعنوان یک فعال سیاسی به مبارزاتمان ادامه می‌دهیم و در مبارزات زنان خاورمیانه سهیم هستیم. استعماگران و اشغالگران سالهاست علیه خلق‌های خاورمیانه ذهنیت خود را ترویج می‌دهند. اما مبارزاتی علیه این ستم‌ها هم از سوی خلق‌ها پیشبرد یافته است. ما اینجا گردهم آمده‌ایم تا راه چاره‌ای ارایه دهیم. باید همه زنان متحد شده و اتحادی نیرومند تشکیل دهیم. باید جامعه و زمینه‌ای حقوقی بیافرینیم و علیه هر نوع فشار, سرکوب و ستمی علیه زنان و جامعه فرودست, بیاستیم و مبارزه‌ای مشترک ایجاد کنیم.

در ادامه‌ |”آیسل توغلوک” از روسای مشترک «کنگره جامعه دموکراتیک» و «گلتن کشاناک» از روسای مشترک حزب صلح و دموکراسی هم در مورد اهمیت کنفرانس زنان سخنرانی کردند.

“شاهند ماجلاد” اهل کشور مصر در سخنرانی خود در دومین روز کنفرانس خواستار آزادی ” اوجالان “و همه زندانیان سیاسی شد. ماجلاد بعنوان یک زن و کشاورز مصری در مورد مسایل و تجارب خود سخنانی ایراد کرد. و گفت که شوهرش توسط دیکتاتوری مصر کشته شد و افزود:«وقتی که صلاح حسین, شوهر من در سال 1966 در پی یک سوءقصد کشته شد, پیکرش را برداشته و گفتم: من علیه دسپوتیسم مبارزه خواهم کرد». ماجلات اذعان داشت که در مصر در انقلاب ملی و دیگر انقلابات جای گرفته و افزود:«من یک کشاورز بودم. برای تأسیس سندیکای کشاورزان مصر فعالیت کردم که 38 درصد جامعه مصر را در بر می‌گیرد. ما نمی‌توانیم پول دریافت کنیم. ما از امنیت برخوردار نیستیم. ماده قانونی 159 در سال 1991 تصویب شد و نمی‌تواند امنیت برای زنان را بطور کامل تأمین کند. زنان در حقوق سهمی ندارند. ما می‌خواهیم که زنان در همه عرصه‌ها آزاد و برابر باشند.

“راودا اوده” زن فلسطینی هم مسئله زنان اسیر را مورد ارزیابی قرار داد. اوده اذعان داشت که به مدت پنج سال در اسارت بسر برده و گفت که دولت اسرائیل سرزمین‌های فلسطین را اشغال کرده و تأسیس شده است. وی افزود:ما تحت اشغال و ستم قرار داریم. بخاطر مقاومت‌هایمان به زندان افتادیم. در فلسطین مدام نیمه‌های شب درب خانه‌ها را شکسته و چه مردان و چه زنان را باخود می‌بردند. با این ستم‌ها علیه فلسطینیان دست به ترور می‌زدند. ما را شکنجه می دادند. مردم فلسطین می‌دانند که باید حقوق و آزادی‌های سلب‌شده‌شان را باردیگر بدست آورند.
“رانژانا کوماری” اهل کشور هند هم طی سخنانی در کنفرانس, گفت:«رهایی از ستم اشغالگران به تنهایی به معنای آزادی زنان نیست. ما به رهبری گاندی قانون اساسی جدیدی تدوین کردیم. بنا به قانون زن و مرد برابر هستند و تبعیضی در میان نیست, اما در بطن جامعه با عملکردهای وحشیانه علیه زنان مواجه می‌شویم. می‌بایست علیه زنان خشونت ترویج نمی‌یافت و یا قانون ختنه زنان منع می شد, اما در جامعه چنین نیست. آنچه من در این کنفرانس یاد گرفتم, بسیار ارزشمند است, حقوقی که هم‌اکنون در هند داریم نتیجه مقاومت‌های ما بود , هیچکس آن حقوق را به ما نداد. کوماری در مورد مبارزات زنان کورد گفت:«مبارزات زنان کورد تأثیراتی عمیق برمن برجای گذاشت.
“رانژو کومارو تانکور” زن مبارز نپالی هم ضمن گرامیداشت یاد و خاطره سه زن سیاستمدار جانباخته کورد, گفت: “در همه کشورهایی که مردسالاری حاکم است, مسایل زنان شبیه هم است. وی افزود:«ما با مشکلاتی عدیده روبرو هستیم, اگر علیه این مشکلات اقدامی نکنیم, هیچگاه نتیجه‌ای حاصل نخواهیم کرد». تاکور از مبارزات زنان نپالی گفت و تصریح کرد که اتحادیه زنان نپالی نقشی مؤثر در کسب دستاوردهای انقلابی برای زنان داشته‌اند. وی بیان داشت که مرحله شهروند‌شدن در نپال دیگر اشخاص با نام مادری آنها خوانده می شوند و این یک پیروزی است. وی گفت که در 75 ایالت نپال برای کسب حقوق زنان مبارزه می‌کنند و کمپینی برای مبارزه با خشونت علیه زنان راه‌اندازی کرده‌اند و برای حل این مسئله, تدوین یک قانون جدید, ضروری می‌باشد .
تانکور ضمن اشاره به انتخابات پیش‌رو در نپال , گفت که می‌خواهند 50 درصد کاندیداها زنان باشند. وی بخاطر شرکتش در کنفرانس زنان خاورمیانه ابراز خوشحالی کرد و خطاب به زنان کورد گفت: “شماها تنها نیستیند. اگر ما متحد شویم, می‌توانیم پیروز شویم. نیرومندی سیاسی برای زنان اساسی‌ترین مسئله است. شما با ما و ما با شماها هستیم.”

“سالوا بن آفیا گیگا” زن فعال تونسی هم ضمن اشاره به اهمیت کنفرانس زنان , گفت که می‌خواهند در سایه این کنفرانس نوعی اتحاد به وجود آورند. گیگا گفت: “اگر زنان با فشار و سرکوب ربرو شوند, تحول و پیشرفتی به میان نخواهد آمد. تاوقتی که زن و مرد برابر نباشند, تاریخ نمی‌تواند حقایق را بنویسد». گیگا خاطرنشان ساخت که زنان باید در مبارزات خود متحد شوند و علیه آمریکا و صهیونیسم اسرائیل بیایستند.”

آخرین سخنران کنفرانس در روز گذشته, “فرح برقاوی” زن مبارز فلسطینی بود که طی ایراد سخنانی تأکید کرد که همچو زنان فعال و انقلابی از معیارهای خود گامی به عقب برنخواهند داشت و مبارزاتشان برای تحقق آزادی و عدالت را گسترش خواهند داد.
شرکت کنندگان کنفرانس با اسارە بە شرایط کوردها در مرحلە حساس کنونی در خاورمیانە پشتیبانی خود را از زنان کورد و آزادی کوردستان اعلام کردند .
برخی از شرکت کنندگان خواستار حضور بر مزار سکینە جانسز پس از پایان کنفرانس شدند .


بيانيه ٦ سازمان حقوق بشر كرد در خصوص دور يازدهم انتخابات رياست جمهورى اسلامى ايران

بيانيه ٦ سازمان حقوق بشر كرد در خصوص دور يازدهم انتخابات رياست جمهورى اسلامى ايران

6KHRS_Election_2013_Logo٢ماه ژوين ٢٠١٣ ميلادى

بر اساس مادە ٢١ منشور جهانى حقوق بشر هر شخصی حق دارد مستقیماً یا به واسطه انتخاب آزادانه نمایندگان خود در مدیریت دولت کشور متبوع خود شرکت جوید و بدينگونه اراده ی مردم اساس حاکمیت دولت قرار گيرد؛ چنین اراده ای بايد بر اساس برگزارى انتخاباتی حقیقی اعمال گردد که مطابق آن حق رأی عمومی که حقی جهانشمول است در مورد همه شهروندان و بصورت كاملا برابر اجرا شود.

مطابق اعلامیه جهانی حقوق بشر و سایر اسناد حقوق بین‌المللی در خصوص حق راى شهروندان این حقوق ویژگی‌هایی همچون جهان شمول بودن، سلب ناشدنی، انتقال ناپذیری، تفکیک ناپذیری، عدم تبعیض و برابری طلبی، به هم پیوستگی و در هم تنیدگی را دارا است. از این رو به تمامی افراد در هر جایی از جهان تعلق دارد و هیچ کس را نمی‌توان به صرف منطقه جغرافیایی که در آن زیست می‌کند، از حقوق بشر محروم کرد ضمن اینکه همهٔ افراد فارغ از عواملی چون نژاد، ملیت، جنسیت و غیره در برخورداری از این حقوق با هم برابر و یکسانند و در این خصوص کسی را بر دیگری برتری نیست.

ما معتقديم كه شركت در انتخابات آزاد و بر اساس معیارها و استاندارد های بین المللی و حقوق بشری حق مسلم همه شهروندان ايران است
از انجا کە در سیستم حكومتى جمهورى اسلامى ایران اصل ولایت فقیە ، و نهاد مرتبط با آن، شوراى نگهبان همواره بصورت سليقه اى و جانبدارانه افراد زيادى را از حق کاندید شدن محروم میکند و از سوئى بر اساس اصل١٢ و همچنين اصل ١١٥ قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران تنها معتقدان به دين و مذهب رسمى كشور ، دين اسلام و مذهب جعفری اثنی‌عشری حق كانديد شدن براى احراز پست رياست جمهورى اسلامى را دارند حقوق اوليه تمامى شهروندان غير شيعه ١٢ امامى كه بخش وسيعى از ساكنان ايران را اعم از مسلمانان سنى، مسيحيان، كليميان، زردتشتيها، و پيروان آئينها و مذاهبى چون بهائيها، يارسانها و غيره را در بر مي گيرد را زير پا گذاشته است.

در همين حال و در طى ٣٤ سال حكومت جمهورى اسلامى ايران همواره كانديدا شدن زنان كه نيمى از شهروندان ايران را تشكيل مي دهند از سوى شوراي نگهبان و همه مسولين حكومتى به دليل اينكه در قانون اساسى رئيس جمهور را رجل سياسى ذكر كرده است رد شده است

دامنه دخالتهاى شوراى نگهبان در اين دوره از انتخابات رياست جمهورى به جايي رسيده است كه با سمتگيرى مشخص و با حذف كانديداهايي از جناحهاى غير خودى از راى دهند گان مي خواهد كه به كانديد اهاى مورد نظر آنان كه ٨ نفر هستند راى دهند.

ناگفتە نماند کە حکومت اسلامی ايران که بی اعتقادیش را به مبانی جهانشمول دمکراسی و حقوق بشر طی ٣٤ سال گذشته آشکارا اثبات نموده ،  کرارآ توسط شورا و كميسيون حقوق بشر سازمان ملل متحد ، ناظران حقوق بشر، سازمان عفو بين الملل، فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشري ، گزارشگران بدون مرز و ديگر سازمانهای جهانی محکوم شده است . مضاف بر سرکوب و قتل عام و تبعض سیستماتیک عليه ملت کرد و دیگر مليتهای ساكن در ایران ، پايمال كردن حقوق زنان و كودكان ، اختناق و سانسور بر فعاليت جرايد و روزنامه نگاران ، بازداشت و زندانى كردن فعالان حقوق بشر ، روزنامه نگاران ، شکنجه و آزار دگر اندیشان و حبسهای طویل المدت براى فعالين اين عرصه ها كه از ابتدای قدرت گیری جمهورى اسلامى ايران تا به امروز همچنان بی وقفه ادامه داشته است ، اكنون عرصه هاى جديدى از جمله کشتار علنی کولبران ستمکش کرد ، و پيشه وران مناطق مرزى ، مدافعان زبان مادرى، و حقوقدانان و حتی یاران و مسئولين رده بالاى نظام راهم در بر گرفته است.

مامجموعه تشکلهای مدافع حقوق بشر كرد برگزاری دور يازدهم انتخابات رياست جمهورى اسلامى ايران را يك برنامه مهندسى شده ، فرمایشی ،غیر دمکراتیک و غیرآزاد مي دانيم که مغایر با معیارهای حقوق بشری و استانداردهای بین المللی آن است . ما معتقديم كه شركت در اين انتخابات نه تنها تضمين كننده حقوق شهروندان در جهت مشاركت سياسى آنان در قدرت اجرائي كشور نيست، بلكه به گونه اى تائيدي بر انتخابات غير دمكراتيك و هدايت شده از سوى جمهورى اسلامى ايران خواهد بود

سازمان دفاع از حقوق بشر کوردستان- کمسیون اروپا
جمعیت دفاع از حقوق بشر كورد – اروپا
کوردوساید واچ ( چاک- کمیته شرق کردستان)
كميته كوردهاى مقيم امريكا براى دموكراسى و حقوق بشر در ايران،
سازمان حقوق زنان کورد
کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی


%d bloggers like this: