Monthly Archives: January 2014

دکتۆر ئازاد مورادیان: ووتاره‌که‌ چاو له‌ داهاتووی ئه‌مریکا ده‌کات و رێبازی دره‌وه‌ رێبازێکی هه‌ڵه‌یه

دکتۆر ئازاد مورادیان: ووتاره‌که‌ چاو له‌ داهاتووی ئه‌مریکا ده‌کات و رێبازی دره‌وه‌ رێبازێکی هه‌ڵه‌یه

دکتۆر ئازاد مورادیان Dr.Azad Moradian
Jani Diylan

29.01.2014

سه‌رۆک ئوباما له‌ شه‌وی سێشه‌ممه‌ ووتاری ساڵانه‌ی له‌ کۆنگریسی وڵاته‌ یه‌کگرتوه‌کانه‌وه‌ پێشکه‌شی ئه‌مریکاییه‌کانی کرد و تێدا تێشکی خسته‌ سه‌ر کێشه‌کانی ناوخۆ به‌ تاێبه‌تی ئابوری وچونه‌ سه‌ره‌وه‌ی راده‌ی هه‌ژاری له‌ وڵاته‌که‌دا و له‌ به‌شی رێبازی ده‌روه‌دا سه‌باره‌ت به‌ ئێران هه‌ڕه‌شه‌ی له‌ یاسا دانه‌رانی دا له‌ ڤیتۆکردنی هه‌ر سزایه‌کی نوێدا دژ به‌ ئێران.
دکتۆر ئازاد مورادیان به‌رپرسی کۆمیته‌ی کورده‌کانی دانیشتووی ئه‌مریکا بۆ دیموکراسی و مافه‌کانی مرۆڤ له‌ ئێران له‌ هه‌ڤپه‌ێڤینێکدا له‌گه‌ڵ به‌شی کوردی ده‌نگی ئه‌مریکا سه‌باره‌ت به‌ ووتاره‌که‌ ده‌ڵێت ” هه‌موو کاتێک ئه‌م باسانه‌ یا ووتارانه‌ی که‌ سه‌رۆک کۆماره‌کان به‌ هاوڵاتیان پێشکه‌شی ده‌که‌ن به‌ڵێن و بریارێکی زۆری تێدایه‌ وه‌ له‌ ڕه‌واڵه‌تدا زۆر به‌ڵێن به‌ خه‌ڵک ده‌درێت وه‌ یاخود پێشنیاز به‌ خه‌ڵک ده‌درێت به‌ڵام به‌ واتای ئه‌وه‌ نییه‌ که‌ هه‌موو ئه‌و شتانه‌ی سه‌رۆک کۆمارێک ده‌ێڵێت هه‌مووی ئه‌و شتانه‌ درووسته‌. د. ئازاد هه‌ر وه‌ها ده‌ڵێت ئه‌و شته‌ی ئه‌مرۆ من له‌ ووتاره‌که‌دا دیم زۆر زۆر به‌ روون چاو له‌ داهاتووی وڵاته‌ یه‌کگرتوه‌کان ده‌کات و له‌ په‌یامه‌که‌دا خۆشبینی و روون بینیه‌کی زۆر هه‌بوو. دکتۆر ئازاد له‌گه‌ڵ بۆچوونه‌کانی سه‌رۆک ئۆبامادا نییه‌ سه‌باره‌ت به‌ به‌رنامه‌ی ناوکی ئێران و ده‌ڵی رێبازی ده‌ره‌وه‌ی ئه‌مریکا رێبازێکی هه‌ڵه‌یه‌ و له‌ به‌رژه‌وه‌ندی فه‌ره‌ حیزبی دا نییه‌”.

دکتۆر ئازاد مورادیان Dr.Azad Moradian

SOirce: http://www.dengiamerika.com/content/article/1839872.html

Five Kurdish civil rights activists were arrested, detained and interrogated by the Ministry of Intelligence at the weekend

 Five Kurdish civil rights activists were arrested, detained and interrogated by the Ministry of Intelligence at the weekend.

dana lanjabad01Iran Human Rights,

January 25, 2014

Dana Lanjabadi, Haiman Biglar, Arash Mowloodi, Soran Daneshvar and Aso Falahati were arrested in the town of Marivawn by security guards, according to local sources.

Dana Lanjabadi, a student activist and member of the Green Chia Association, was arrested on Saturday, January 25th, at 5:30pm, while walking along the Imam Hossein Square, in the Marivawn town center. Following his arrest, guards and agents searched his parents’ home, where he lives. The guards told the Lanjabadi family that they should contact the public relations department of the Ministry of Intelligence for any news on their son.

Dana Lanjabadi is a student at the Payawm’eh Noor University in the city of Sanandadj, and is an environmental activist.

Also on Saturday, civil rights activists Haiman Biglar and Arash Mowloodi were summoned to the Ministry of Intelligence in Marivawn and held for several hours. Both Biglari and Mowloodi are students at Marivawn’s branch of Payawm’eh Noor University and are also environmental activists.

On Sunday, January 27th, Soran Daneshvar, and Aso Falahati, two other student activists from Marivan were summoned to the office of intelligence and surveillance by telephone for questioning. He was released after few hours later.

According to the local sources, in the past few days, many civil rights activists have been under pressure or arrested and taken to the the office of intelligence in Marivan. Iran Human Rights was told by the close friends of these activists that they were summoned for questioning in relation to their participation in a peaceful protest against death penalty.

Seven prisoners were hanged in the prison of Kermanshah (western Iran) reported the Iranian state media.

Seven prisoners were hanged in the prison of Kermanshah (western Iran) reported the Iranian state media.

edam6_4

Iran Human Rights,

January 23, 2014

Seven prisoners were hanged in the prison of Kermanshah (western Iran) reported the Iranian state media.  Five of the prisoners were convicted of trafficking of 102 kilograms of various narcotic drugs and two were convicted of murder said the report.

None of the prisoners were identified by name.

According to the official and unofficial reports received by Iran Human Rights near 50 people have been executed in different Iranian cities since the beginning of 2014. In an official statement published yesterday January 22, three UN right experts urged the Iranian authorities to halt the executions.

گزارشی از وضعیت وخیم چهار زندانی سیاسی کُرد در زندان میناب

گزارشی از وضعیت وخیم چهار زندانی سیاسی کُرد در زندان میناب

وضعیت زندانیان گمنام و کم‌تر شناخته شده در زندان های جمهوری اسلامی، گاه ناگوارتر از زندانیان مشهور و شناخته شده‌تر است. در این میان زندانیان سیاسی کُرد در تبعید، تحت شدیدترین فشارهای غیر مسوولانه زندان‌ها قرار دارند. زندانیان سیاسی کُرد همواره از درمان محروم هستند، و با هر اعتراضی نسبت به شرایط غیر انسانی خود، با انتقال به بند قرنطینه و شکنجه‌های غیر انسانی مواجه می‌شوند. این رفتارهای غیر انسانی و ضد بشری در چند سال اخیر شدت بیشتری به خود گرفته است.
بنابه گزارش کمپین دفاع دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، چهار زندانی سیاسی کرد که به سالهای طولانی و تبعید به زندان میناب منتقل شده‌اند، در وضعیت وخیم جسمی قرار دارند و تا‌کنون هم تحت درمان قرار گرفته نشده‌اند و در میان زندانیان عادی و خطرناک نگهداری می‌شوند.
کمال شریفی وبلاگ‌نویس و زندانی سیاسی کُرد که در سال ۲۰۰٨، به 30 سال زندان و تبعید به زندان میناب واقع در جنوب ایران محکوم شده بود، در وضعیت وخیم جسمی به‌سر می‌برد؛ طوری که پاهایش مداوم درد می‌کند و قادر به ورزش کردن نیست. گفتنی است 2 سال است که قول داده‌اند تحت مداوا قرار گیرد اما هنوز از درمان این زندانی وبلاگ‌نویس خبری نیست.
علی مرادی یکی دیگر از زندانیان سیاسی کُرد است که در اواخر بهمن‌ماه سال ۱۳۸۲، در روستای کانی‌دینار از توابع مریوان استان کردستان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به اتهام محاربه از طریق عضویت در یکی از احزاب کُرد مخالف حکومت به ۳۰ سال حبس و تبعید به زندان میناب محکوم شد.
علی مرادی هم‌اکنون ناراحتی قلبی دارد و پزشکان معالج به او گفته‌اند که باید در بیمارستانی مجهز بستری و عمل شود. هر چند حدود 6 سال پیش نیز به دلیل داشتن ناراحتی قلبی و عروق، از زندان میناب به یکی از بیمارستان‌های شیراز منتقل شد و در آن‌جا تحت جراحی قلب قرار گرفت؛ اما متاسفانه بیماری قلبی وی تشدید شده است. بنابه این گزارش “علی مرادی اکنون شدیدا نیاز به عمل جراحی در بیرون از زندان دارد، ولی مسوولین زندان و مسوولین قضایی و همچنین مسوولین اطلاعات از انتقال او به بیرون از زندان جهت مداوا جلوگیری می‌کنند.”
محمد حسین رضایی، زندانی کُرد دیگر محبوس در این زندان، به دلیل عفونت شدید در بدنش، همواره از درد به خود می‌پیچید. این فعال سیاسی کُرد 3 سال پیش در هنگام دستگیری توسط ماموران سپاه پاسدارن، مورد هدف گلوله قرار گرفت و به‌شدت زخمی شد که بعد از این حادثه هیچ‌گاه به‌طور اساسی مورد درمان قرار نگرفت. وی اکنون نیز که به 45 سال زندان و تبعید به زندان میناب محکوم شده است، همواره از طرف مسوولین این زندان مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرد و همچنین به وی اعلام کرده‌اند که باید با هزینه خود درمان شود.
افشین سهراب‌زاده، این زندانی سیاسی کُرد هم‌اکنون در زندان میناب در وضعیت حاد جسمی به‌سر می‌برد و احتیاج به مداوای فوری دارد. اما به این زندانی گفته شده که بودجه بستری کردن و انجام عمل جراحی وی را ندارند و او باید به‌طور شخصی هزینه درمان خود را پرداخت کند. آنها روزانه با تزریق ۳ آمپول قوی تسکین‌دهنده که فقط باعث کاهش درد وی می‌شد اکتفا کردند. افشین سهراب‌زاده 23 ساله، به اتهام همکاری با یکی از احزاب کُرد مخالف حکومت، در شعبه 2 دادگاه انقلاب اسلامی شهر سنندج به قضاوت مصطفی طیاری، به 25 سال زندان و تبعید به میناب محکوم شد.
گفتنی است که این چهار زندانی در بند عمومی یا همان بند جدید همراه با مجرمان جرایم خطرناک در کنار زندانیان شرور، قاچاقچی، قاتل و معتاد نگهداری می‌شوند.

پیام محمد صديق کبودوند رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان به مناسبت دوم بهمن ماه ، ٦٨ مين سالگرد اعلام جمهورى مهاباد – كومارى كوردستان

پیام محمد صديق کبودوند رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان  به مناسبت دوم بهمن ماه ، ٦٨ مين سالگرد اعلام جمهورى مهاباد – كومارى كوردستان
آقاى محمد صديق كبودوند رئيس و موسس سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان، روزنامه نگار و مدافع حقوق بشر و قديمى ترين زندانى حقوق بشرى ايران طى پيامى از داخل زندان اوين ، ٦٨مين سالگرد اعلام جمهورى مهاباد ( كومارى كوردستان) را به مردم كرد تبريك مي گويد.  نسخه اى از اين پيام كه به سايت ما رسيده است به شرح زير است.
پیام کبودوند به مناسبت دوم بهمن ماه ٦٨ مين سالگرد اعلام جمهورى كردستان

پیام کبودوند به مناسبت دوم بهمن ماه ٦٨ مين سالگرد اعلام جمهورى كردستان Photo: public domain

از حق خودمختاری و نظام فدرالى حمایت کنید

سالگرد دوم بهمن، روز خودمختاری کردستان را به مردم کرد تبریک گفته و به اقدام زنده یاد «قاضی محمد» و یاران و همراهانش  در اعلام خودمختاری کردستان ایران در ٢٢ ژانویه ١٩٤٦ و تلاش آنها در جهت مشارکت دادن مردم کرد در تعیین سرنوشت خود در چارچوب ایرانی دموکراتیک و به مبارزه همه کسانی که برای آزادی و احقاق حقوق انسانی مردم کرد از جان و مال و زندگی و هستی خود گذشته اند ارج می نهیم و با احترام از آنها یاد می کنیم.

دولت خودمختار کردستان در ٦٨ سال پیش اگرچه بخش های اصلی و نواحی میانی و جنوبی کردستان را تحت حاکمیت نداشت و تنها یازده ماه عمر داشت، اما بنای آن دولت کوچک در چارچوب ایران و بر اصول دموکراتیک، جمهوریت، پولورالیسم، صلح و حقوق بشرنهاده شده بود. اهداف و برنامه های آن در آن روزگار و پیش از تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر مبتنی بر اصول انسانی و در نوع خود کم‏نظیر، به هنگام و دموکراتیک بود و به همین علت ما امروز از روز دوم بهمن به عنوان نقطه عطف در مبارزه مدنی و سیاسی مردم کرد با رویکرد مسالمت جویانه و مبتنی بر شناخت متقابل حقوق اقوام و ملیت ها و جوامع ایرانی و همزیستی در چارچوب مرزهای کشور و احترام به آنها نام می بریم.

در این روز تاریخی حمایت دگرباره خود را از خواست مردم کرد برای خودمختاری در نظامی فدرال و امید و آزادی این مردم و دیگر مردمان و تمامی انسان هایی که برای رهایی از ستم و بیداد و برای نیل به آزادی، دموکراسی، عدالت اجتماعی و حقوق بشر در حال مبارزه هستند ابراز می نماییم و امید و اطمینان داریم که مردم کرد و همه آنهایی که در معرض ستم، بی عدالتی و محروم از حقوق بنیادین و آزادی های انسانی خویش نگه داشته شده اند با اتکا به اراده و اتحاد و همبستگی آگاهانه و توان خود، از ستم، رنج و بی حقوقی آزاد و رستگار می شوند و به حقوق و آزادی و حاکمیت بر سرنوشت خویش دست خواهند یافت.

تهران، زندان اوین

محمدصدیق کبودوند

 رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان

اول بهمن ١٣٩٢/ ٢١ ژانویه ٢٠١٤

مصاحبه ئاسوى روژهه لات با ثریا فلاح پیرامون فراخوان کنفرانس بنیاد پژوهشهای زنان ایران درکالیفرنیا

ثریا فلاح: سکيولار بودن، مهمترین نقطه مشترک زنان کورد و برابری خواهان جنسی در ایران است

soraya_iws_rojhalat_interview_0114.jpg

٢٠ ژانويه ٢٠١٤

گفتگو: فواد محمدی براى  ئاسوى روژهه لات

 

   بنا به خبرهاى منتشر شده،  بیست و پنجمین کنفرانس سالانه بنیاد پژوهش های زنان ایران ماه جولای سال 2014 در کالیفرنیای جنوبی برگزار خواهد شد. موضوع کنفرانس امسال “زنان برای تغییر، همکاری ومشارکت سیاسی” میباشد. بخش فارسی سایت “ئاسوی روژهه لات”، در چهار چوب این موضوع گفتگوی را با خانم ثریا فلاح، پژوهشگر، نویسنده و فعال سیاسی- اجتماعی در زمینه مسائل حقوق بشر در ایران بە ویژە حقوق زنان و ملیتهای ساکن ایران و عضو یکی از کمیته های برگزاری کنفرانس  امسال انجام داده و در خصوص موضوعاتی چون اهداف بنیاد از برگزاری کنفرانسهای سالانه در خصوص مسائل زنان و همچنین مسائلی چون  راهکارهای در رابطه با  ارتباط و همکاری بیشتر میان فعالان جنبش سراسری زنان در ایران و فعالان زن کورد با ایشان گفتگو کرده ایم که در پی میاید.

خانم فلاح آیا  می توانید راجع به بنیاد پژوهشهای زنان ایرانی توضیحی داده و به عنوان عضو یکی از کمیته های برگزاری کنفرانس “بنیاد پژوهشهای زنان ایران” فکر می کنید بنیاد چه اهدافی را دربرگزاری کنفرانسهای سالانه دنبال می کند؟
 
با تشکر از امکانی که در اختیارم گذاشتید که در رابطه با کنفرانس امسال بنیاد پژوهشهای زنان ایرانی صحبت کنم.  بنياد 25 سال پیش با هدف  پژوهش روی زنان ایران و کنکاش و كوشش برای بازنگری و بازگویی تاریخ ایران با نگاهی زنانه ، آنچه در لابلای نگاههای مردانه به تاریخ پنهان شده بود.  این بنیاد نهادی است غیر انتفاعی غیر حزبی و غیر سیاسی و غیر مذهبی است و به هیچ نهادی به جز همکاری و همیاری علاقمندانش متکی نبوده است.  
 
 
بنیاد پژوهش های زنان که در جهت ارتقای آگاهی و شناخت از زنان به جامعه راه طولانی  و موفقی را پیموده است . همین طور سایر زنان و فعالان جامعه ایرانی و بعضآ غیر ایرانی در کنفرانسهای بنیاد شرکت کرده اند. بنیاد پژوهشها یکی از نمودهای اتصال فمنیستهای  خارج از کشور بوده است  که با وجود پراکندگی جغرافیایی زنان ایرانی   در تلاش تبادلات فکری و ایجاد  همکاری  هایی میان زنان در زمینه های مختلف از هنر گرفته تا سیاست بوده است.
 
بنیاد از سال 1990 تا کنون موارد زیر را تحت پوشش قرار داده است. در زمینه زن ايراني پس از انقلاب ، پژوهش‌ها و هنرها ،چهره‌ي زن در فرهنگ ايران ، زن و خانواده در ايران و مهاجرت، زن و سياست در ايران معاصر، زن- جنسيت و اسلام، زن ايراني و حقوق بشر، فمينيسم و جنبش زنان ايران ،زن ايراني و مدرنيته، زن ايراني در آستانه‌ي سال 2000، بررسي مطالعات و مبارزات فمينيستي زنان ايراني در دو دهه‌ی اخير و چشم‌انداز آينده، زنان ايراني در داخل و خارج كشور: چه بايد كرد؟، زن، مذهب، ايدئولوژي، جهاني شدن و تأثير آن بر زنان، نقش اجتماعي جنسيت در روند مدرنيته در ايران، جايگاه زن ايراني در بيست و پنج سال گذشته در تأمين صلح و حقوق بشر، مشاركت سياسي، بازار كار و استثمارجنسی، فمينيسم سكولار: انقلاب مشروطه، شرايط و چالش‌هاي كنوني، دست آورد‌ها و چالش‌های زنان ایران: چشم ‌انداز نسل‌ها، نیازهای مبرم زن ایرانی در دوران کنونی، بنیاد پژوهش‌های زنان ایران در متن تجربه‌ی جنبش زنان ایران بعد از بیست سال، جنبش زنان ایران: تحولات سیاسی و مبارزات دموکراتیک، هویت ها و چالش ها، گفتمان دو نسل، زن، تن و اختیار، و امسال به “زنان برای تغییر، همکاری و مشارکت سیاسی” اختصاص داده شده است.نتیجه بسیاری از کارها و پژوهشها را می توان در سالنامه بنیاد دید.
 
بنیاد از  كمبريج آمریکا شروع کرد و به لوس آنجلس و وین در اتریش رفت. تورنتو، كانادا سياتل، آمریکا ،پاريس فرانسه  و مونترال كانادا را طی کرد و بركلي، استكهلم در سوئد، دنور، ، لندن، انگلستان، برلن، آلمان  وين، اتريش     را درنوردید و به  مریلند امریکا ،برکلی، ،هانوفر آلمان  ، آمرسفورت در هلند ،کلن در آلمان  رفت و امسال بیست و پنجمین سال خود را در لوس آنجلس جشن می گیرد. در این کنفرانسها بنياد، انواع فعاليت‌هاي اجتماعي، فرهنگي و فكري زنان ايراني را در معرض آشنایی گذاشته ودر جریان شکل گیری کنفرانس  شبكه‌ی ارتباطی گسترده‌ای بين علاقمندان به فعاليت‌های زنان ايرانی در سراسر جهان به‌وجود آورده است. 
 
در رابطه با شکل سازماندهی کنفرانس باید بگویم هر ساله یک کمیته محلی تحت عنوان کمیته برگزار  کننده شامل کمیته فیلم وهنرهای نمایشی، کمیته مالی، کمیته تدارکات،   کمیته انتشارات    و ارتباطات، دیجیتال، کمیته ارتباطات، کمیته سخنرانی و کمیته ترجمه تشکیل و برای چندین ماه است روی برگزاری کنفرانس فعالییت می کند. با این کار  هر سال ایده‌ی جدیدی وارد کنفرانسها می شود.

 
موضوع کنفرانس امسال بنیاد، “زنان برای تغییر، همکاری و مشارکت سیاسی” میباشد. اگر امکان داشته باشد توضیحاتی را در رابطه با محورهای اصلی مباحثی  که قرار است در کنفرانس ارائه داده شود برای خوانندگان بیان بفرمایید؟ 
 
محورهای اصلی کنفرانس که در چارچوب مبحث اصلی گنجانده شده بسیار وسیع است ، از جمله بررسی  تآثیر عواملی چون موقعیت اجتماعی -اقتصادی، زبان، قومیت و غیره بر شکل گیری تجربه زنان از جنسیت ، بحث سازماندهی ، رهبریت ، فرصت های برگرفته از مشارمت ،بحث ائتلاف در حوزه زنان ، نقشهای جنبش زنان در عرصه های مختلف از جمله سیاسی با تاکید بر این نقش پس از انقلاب ، بحث برابری جنسی و اثر آن بر مشارکت ،رابطه جنبش زنان و جنبش های دیگر مانند جنبش کارگری، قومی، ملی ، و سایر تآثیرات زنان بر تغییر در صلح و امنیت  جهانی  که دست علاقمندان را برای شرکت و پژوهش باز می گذارد.
 
 لازم به ذکر است که اینها تنها  مواردی نیستند که می توان در کنفرانس مشارکت نمود. کنفرانس امسال شامل  سه بخش مقالات، پوستر وکارگاه‌های تخصصی است و من در اینجا عینآ انچه که در وب سایت اعلام شده می آورم. دوستانی که مایلند شرکت کنند مطالب خود را به ترتیبی که در پایان این مصاحبه می آورم انجام دهند. همچنین پژوهشگران می توانند مقالات پژوهشی خود را در زمینه مسائل زنان و فمینیسم تا چند ماه آینده در بخش “جایزه حامد شهیدیان برای فمینیسم انتقادی” شرکت دهند. خلاصه کنم که زمینه های زیادی برای مشارکت فراهم شده است.
 
با توجه به محور یکی از مباحث که در رابطه با تاثیرات مسائلی چون زبان، ملیت و موقعیت اجتماعی_اقتصادی بر شکل گیری تجربه زنان از جنسیت میباشد. نگاه و ارتباط فعالان جنبش سراسری زنان در ایران با فعالان زن مناطق دور از مرکز از جمله مناطق کوردنشین ایران چگونه است؟
 
از آنجایی که بنیاد در ادامه‌ی فعالیتهایش همانند  پلی میان فمینیست‌های داخل و خارج ایران شده و همیشه دست به تابو شکنی زده است به مسئله ارتباط میان فعالان زن با هرزبان و ملیتی اهمیت خاص می دهد. این را در کنفرانسها ، دادن جایزه سالیانه فمینیسم انتقادی به  پژوهش در مورد زنان کرد ،تشویق زنان از هر ملیت و اتنیکی برای شرکت در کمیته ها و… نشان داده است. 
 
 اگر ما به دنبال محورهای مشترکی میان  جنبش های برابری خواهانه بگردیم بسیاری از این محورها را می یابیم که می تواند پایه های ارتباط برابر و بدون تعصب های سیاسی باشد. چنانکه کمپین یک میلیون امضا محور مشترک خشونت های قانونی شده علیه زنان را تا حدی یافت . اگر برخوردها و روابط برابر نبوده باشد مربوط به اشخاص و شیوه تفکر آنان است که بر گرفته از آموزه های غلط اجتماعی سیاسی است. نسل جدیدی که در فضای مجازی با فعالیتها و افتخارآفرینی های زنان در مناطق مختلف روبرو می شود دچار  شک و تردید نسبت به آموزه های غیر دموکراتیک و در محیطی که مفروضات تحمیلی دهه‌های گذشته را باور داشته می گردد. من این روند را مثبت می بینم.  
   
شما به عنوان یکی از فعالان زن شناخته شده چه راهکارهای را برای ارتباط و همکاری بیشتر میان فعالان جنبش سراسری زنان در ایران و فعالان زن کورد پیشنهاد میکنید؟
 
یافتن یک مخرج مشترک به حل معادله ای که ممکن است به نظر قابل حل نباشد کمک می کند. یافتن نکات و نقاط مشترک جنبش ها مسئله مهمی است . زنان ایرانی در تمام نقاط ایران از قوانین نوشته شده ضد زن رنج می برند. احترام و قبول تفاوتها ، جلوگیری از تبلیغ و ترویج اسیمیلیشن تحت عنوان همانندی و واحد شدن ویکرنگی می تواند به توافق و همگرایی حول محور مشترکات کمک می کند.
 
از همه مهمتر یکی از مختصات جنبش زنان ایران را سکیولار بودن جنبش می بینم این شاید مهمترین نقطه مشترک زنان ملی گرای کرد  و برابری خواهان جنسی دانست. رویکرد هر دو به جدایی دین از سیاست است چرا که موانع رسیدن به هماهنگی و همکاری بیشتر را کاهش میدهد. هر کدام میتوانند با حفظ ارزشهای خود در یک راستا قدم بردارند.
 
 راه دیگری که بعضآ کلیشه ای به نظر می رسد اما قابل تآمل است تلاش برای آگاه‌سازی زنان است . بسیاری از زنان ما ازوضعیت زنان سایر مناطق بی اطلاعند. زنان کرد سالهاست که از وجود و امکان حضور خبرنگاران در منطقه محروم اند یا این امکان محدود است. هرکس که روی فعالان زن کرد کار می کند به نوعی کناره گیری دیگران مواجه می شود چرا که برچسب و انگی می گیرد. اما یکی از راهکارها می تواند همین تابوشکنی و آگاهی دادن باشد. مطرح کردن این مسائل در کنفرانسهایی که همه زنان رادور خود جمع می کند می تواند از این ترسها بکاهد. آگاهی و دانش از وهم و ترس می کاهد . پروسه کشف درد مشترک ما را برای یافتن داروی درد یاری می رساند. 
بحثهای زیادی در این زمینه می توان کرد که مطمئنم دوستان علاقمند پژوهشهای خود را به کنفرانس می آورند.
 
برای چگونگی و نحوه ارسال طرح‌های پیشنهادی و زمان فرستادن آن لطفآ به سایتهای زیر مراجعه کنید.
 
از علاقه‌مندان تقاضا می‌‌‌‌‌‌‌شود چکیده الکترونیکی از پژوهش یا طرح تحقیقی جدیدی را که تا کنون ارائه و چاپ نشده است را برای شرکت در یکی از سه بخش ۱) مقالات ۲) پوستر ۳) کارگاه‌های تخصصی، همراه با بیوگرافی  تا تاریخ آخر ماه ژانویه ۲۰۱۴ به آدرس iwsf2014la@gmail.com ارسال نمایند. لطفا هنگام ارسال چکیده و طرح تحقیقی، در عنوان ایمیل ( email) نام بخشی که تمایل دارید در آن شرکت کنید را بنویسید.
 
دوستانی که مایلند بیشتر در رابطه با بنیاد اطلاعات بگیرند لطفآ به وبسایت زیر مراجعه کنید. 
 
برای اطلاعات در اين زمينه به زبان  کردی به سايت
مراجعه کنید
 
 
 
 
 

 

  + براي شنيدن برنامه هاي راديو  روي تصوير راديو كليك كنيد vokradio.jpg

Listen 2 vokradio at http://vokradio.listen2myradio.com

 

  مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

  free stats

 

چهار زندانی عقیدتی اهل سنت كرد در زندان قزلحصار، به اعتصاب ٧٥ روزه‌ خود پایان دادند

چهار زندانی عقیدتی اهل سنت كرد در زندان قزلحصار ، پس از گفتگو با مسوولان زندان و دریافت قول مساعد مبنی بر تحقق مطالبات خود، به اعتصاب ٧٥ روزه‌ خود پایان دادند

١٩ ژانويه ٢٠١٤

Four Kurdish Political Prisoners, Sunni faith
بنا به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، این چهار زندانی عقیدتی اهل سنت که از تاریخ ۱۳ آبان‌ماه سال جاری در اعتراض به حکم اعدام خود دست به اعتصاب غذا زده بودند، خواستار بررسی مجدد حکم اعدامشان در یک دادگاه علنی و عادل و انتقال آنها به زندان رجایی شهر كرچ شده بودند. دیروز شنبه پس از گفتگو با مسوولان زندان و دریافت قول مساعد مبنی بر تحقق مطالبات خود، به اعتصاب ٧٥ روزه‌ خود پایان دادند.

  این چهار زنداني طی نامه اى از تمامی شخصیت‌های سیاسی، مذهبی، نهادهای حقوق بشری و رسانه‌های خبری و همچنين خانواده هاى خود براى حمايتهايشان در طى مدت اعتصاب غذا خود تشکر کرده‌اند. نسخه‌ای از این نامه توسط زندانیان عقیدتی اهل سنت کُرد در زندان قزلحصار در اختیار راديوى صداى كردهاى مقيم امريكا  قرار گرفته که دراينجا براى اطلاع عموم به چاپ رسيده است.

به نام خداوند مهر و عدالت،
ما زندانيان عقيدتى سياسى اهل سنت كه در زندان قزلحصار محبوس هستيم از 75 روز پيش يعنى از تاريخ 13 آبان 1392، در اعتراض به احكام اعدام صادر شده و همچنين انتقال ما به زندان قزلحصار كه زندانى ويژه براى جرايم اجتماعى مثل قاچاق مواد مخدر و قتل است، اعتصاب غذا نموده‌ايم تا بتوانيم صداى خود را به گوش مسؤولان برسانيم.
در اين راستا شخصيت‌هاى دينى اهل سنت و فعالان حقوق بشر ايرانى و سازمان‌هاى بين‌المللى مثل سازمان عفو بين‌الملل در مورد وضعيت ما خبررسانى كردند و به علت وضعيت پر خطر سلامتى ما، خواهان فك اعتصاب و رسيدگى به پرونده ما از مسؤولان مربوطه شدند كه ما از تمامى آنها تشكر مي‌كنيم.
در اين چند روز اخير رئيس زندان قزلحصار آقاى سید علی حسينى نزد ما آمد و با دادن قول مساعد براى رسيدگى به پرونده ما و لغو حكم اعدام و خارج كردن ما از زندان قزلحصار و برگرداندن به زندان رجايى شهر از ما خواست كه به اعتصاب غذاى خود پايان دهيم. ما هم به علت درخواست مكرر علماى بزرگوار اهل سنت مبنى بر ادامه ندادن اعتصاب غذا و همچنين قول مؤكد رئيس زندان مبنى بر تلاش جدى براى لغو حكم اعدام و همچنين انتقال ما از زندان قزلحصار به زندان رجايى شهر، اعلام مي‌كنيم كه از امروز شنبه 28 دي‌ماه 1392 اعتصاب خود را بعد از 75 روز تمام، پايان مي‌دهيم و همچنين از پداران و مادران عزيز و مهربانمان كه 21 روز تمام است ما را در اين اعتصاب همراهى نموده‌اند و هميشه ما را شرمنده محبت‌هاى خود كرده‌اند مي‌خواهيم اعتصاب غذاى خود را پايان دهند. اميدواريم اين بار مسؤولين صداى ما را شنيده باشند و براى لغو حكم اعدام و انتقال ما به رجايى شهر سريعا اقدام نمايند.

والسلام عليكم

حامد احمدى، كمال ملايى، جمشيد دهقانى و جهانگير دهقانى
زندانيان عقيدتى سياسى اهل سنت كردستان – زندان قزلحصار
28/10/1392- 18/01/2014

 

  + براي شنيدن برنامه هاي راديو  روي تصوير راديو كليك كنيد vokradio.jpg

Free shoutcast hosting

Listen 2 vokradio at http://vokradio.listen2myradio.com

  مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

  free stats

بیانیه نهادهای حقوق بشری درباره خطر جدی مرگ چهار زندانی کُرد اهل سنت و درخواست پایان دادن به اعتصاب غذا

بیانیه نهادهای حقوق بشری درباره خطر جدی مرگ چهار زندانی کُرد اهل سنت و درخواست پایان دادن به اعتصاب غذا

شانزدهم ژانويه Kurdish_Prisoners_Sonei_Hunger S_2014٢٠١٤/پنجشنبه ۲۶ دی ۱۳۹۲

چهار تن از زندانیان عقیدتی اهل سنت کُرد از 13 آبان‌ماه امسال در اعتصاب غذا هستند. اکنون 73 روز گذشته است و خطر مرگ به صورت جدی جانشان را تهدید می‌کند. این اقدام پر مخاطره زندانیان در پیگیری مطالبات به حق خود، با گذشت نزدیک به 73 روز از اعتصاب غذا موجب نگرانی جامعه مدنی نسبت به سلامت جسمی ایشان شده است.
“حامد احمدی”، “جمشید دهقانی”، “جهانگير دهقانى” و “كمال ملايى” چهار زندانی کُرد اهل سنت هستند که به‌ دلیل اعتصاب غذای طولانی، دچار خونریزی کلیه شده و صدمات جبران‌ناپذیر جسمی از جمله ضعف بینایی، تشنج بدنی، استفراغ، لرز شدید، سرگیجه و درد کلیه‌ها و درد قلب به آنان وارد شده‌ است.

در روزهای اخیر نیز خبرهایی از زبان پزشک زندان و سایر زندانیان درباره وخامت حال آنها گزارش شده است “معده آن‌ها به هم چسبیده است و اگر گاهى آب هم بنوشند، سریعا آب را استفراغ می‌کنند.”
پزشکان زندان بر این عقیده‌اند اگر زندانیان کُرد همچنان به اعتصاب غذایشان ادامه بدهند، با خطر مرگ مواجه خواهند شد. زندانیان کُرد اعتصاب‌کننده کماکان بر بی‌گناهی خود تاکید دارند؛ تنها خواسته‌اشان در این اعتصاب طولانی، تجدید دادرسی در یک دادگاه علنی و عادلانه و برگرداندن آنها به بند سابقشان در زندان رجایی‌شهر کرج بوده است.
از طرفی دیگر مسوولین زندان قزلحصار، اعتصاب‌کنندگان غذا را مورد تهدید و فشار قرار داده‌اند تا به اعتصاب غذای 73 روزه خود پایان دهند. با وجود درخواست شخصیت‌ها و نهادهای حقوق بشری از حامد احمدى و جمشيد دهقانى و جهانگير دهقانى و كمال ملايى برای شکستن اعتصاب، این زندانیان همچنان به ادامه اعتصاب غذا، به عنوان تنها راه رساندن صدای خود برای یک دادرسی عادلانه پافشاری ورزیده‌اند. مسوولین رده‌بالای حکومت ایران در حقیقت‌ مسوول سلامتی تمامی زندانیان هستند و باید به‌ خواست مشروع و قانونی این زندانیان کُرد اهل سنت توجه نشان دهد.
این اقدام پر مخاطره زندانیان اهل سنت قزلحصار در پیگیری مطالبات به حق خود، با گذشت نزدیک به 73 روز از اعتصاب غذا، موجب نگرانی جامعه مدنی نسبت به سلامت جسمی ایشان شده است. بنا به آخرین گزارش از وضعیت اعتصاب‌کنندگان، شرایط جسمی نگران‌کننده‌ای دارند و هر روز وضع جسمی آنها وخیم‌تر می‌شود و خطر مرگ این چهار زندانی را تهدید می‌کند.
از این رو ما به عنوان نهادهای حقوق بشری ضمن اعلام نگرانی نسبت به وضعیت جسمی زندانیان اعتصابی در زندان قزلحصار، بر استفاده از ظرفیت‌ها و روش‌های دیگر برای پیگیری این مطالبات؛ تاکید می‌کنیم و از این عزیزان می‌خواهیم با پایان دادن به اعتصاب خود به نگرانی جامعه‌ی مدنی و خانواده‌های خود نیز پایان دهند.
ما به عنوان تعدادی از نهادهای حقوق بشری، خواستار اقدام فوری نهادهای حقوق بشری و جامعه جهانی برای نجات قطعی جان این زندانیان هستیم. ما خواهان لغو حكم اعدام اين چهار نفر و اعاده دادرسى و محاكمه عادلانه آنها هستيم؛ همچنین از مسوولان ایران می‌خواهیم با ایجاد فشار بر قوه قضائیه، خواستار پایان دادن به نقض حقوق اقلیت‌های مذهبی در کشور ایران شوند.

کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی
(زیر مجموعه سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان)
سازمان حقوق بشر اهواز
جمعیت حقوق بشر کردستان
کميته بين‌المللی عليه اعدام
كميته كوردهاى مقيم امريكا براى دمكراسى و حقوق بشر در ايران

پنجشنبه ۲۶ دی ۱۳۹۲

– 2014January 16

Hunger striking Sunni men from Iran’s Kurdish minority are in grave danger as their health deteriorates after 64 days on hunger strike.

AI; Hunger striking Sunni men from Iran’s Kurdish minority are in grave danger as their health deteriorates after 64 days on hunger strike.

IRANIAN HUNGER STRIKERS’ HEALTH FAILING

    

2e0c4-amnesty-international Date: 7 January 2014

Hunger striking Sunni men from Iran’s Kurdish minority are in grave danger as their health deteriorates after 64 days on hunger strike. They have been on hunger strike in protest at their death sentences and the conditions in which they are held.

Jamshid Dehghani, his younger brother Jahangir Dehghani, Hamed Ahmadi and Kamal Molayee, who have been on a “wet” hunger strike (taking water but not food) since 4 November, are now in critical condition. All four men have repeatedly lost consciousness since 30 December. Because of this, they have been given intravenous fluids in the clinic in Ghezel Hesar Prison in Karaj, north-west Tehran. They have apparently refused to receive the intravenous fluids each time they have regained consciousness.

Sedigh Mohammadi and Hadi Hosseini, who had started a hunger strike along with the other four men, ended their hunger strike on 28 December, after their state-appointed lawyers told them their death sentences had been overturned. Amnesty International understands that the Supreme Court has overturned the sentences due to the mental health concerns of both men and has ordered a retrial by a lower court.

The four hunger strikers, Jamshid Dehghani, Jahangir Dehghani, Hamed Ahmadi and Kamal Molayee, were sentenced to death by Branch 28 of the Revolutionary Court of Tehran on 14 November 2010 after being convicted of vaguely-worded offences such as “enmity against God” (moharebeh) and “corruption on earth” (ifsad fil-arz). They were denied the assistance of a lawyer during their trial.

Please write immediately in Persian, English or your own language:

*        Urging the Iranian authorities not to execute the four men (naming them) and to ensure that Sedigh Mohammadi and Hadi Hosseini receive a retrial in proceedings which comply with international fair trial standards, without recourse to the death penalty;
*       Urging them to ensure that the hunger striking prisoners have access to any medical care they may require; and reminding the authorities that they must never require health professionals treating hunger strikers to act in any way contrary to their professional judgment or medical ethics;
*        Calling on them to make sure the men are protected from torture and other ill-treatment;
*       Urging them to establish a moratorium on executions and commute all outstanding death sentences.
 
PLEASE SEND APPEALS BEFORE 18 FEBRUARY 2014 TO:

Leader of the Islamic Republic
Ayatollah Sayed ‘Ali Khanenei        
The Office of the Supreme Leader
Islamic Republic Street – End of Shahid
Keshvar Doust Street
Tehran, Islamic Republic of Iran
Email:         info_leader@leader.ir
Twitter: @khamenei_ir
Salutation: Your Excellency

Head of the Judiciary
Ayatollah Sadegh Larijani        
c/o Public Relations Office
Number 4, 2 Azizi Street intersection
Tehran, Islamic Republic of Iran
Salutation: Your Excellency

And copies to:
President of the Islamic Republic of Iran        
Hassan Rouhani
The Presidency
Pasteur Street, Pasteur Square
Tehran, Islamic Republic of Iran
Twitter: @HassanRouhani (English) and @Rouhani_ir (Persian)

Also send copies to diplomatic representatives accredited to your country. Please insert local diplomatic addresses below:
Name Address 1 Address 2 Address 3 Fax Fax number Email Email address Salutation Salutation        

Please check with your section office if sending appeals after the above date. This is the second update of UA 258/13. Further information: www.amnesty.org/en/library/asset/MDE13/055/2013/en

Additional Information

Brothers Jamshid Dehghani and Jahangir Dehghani were arrested on 17 June 2009 while they were at work. Kamal Molayee and Hamed Ahmadi were arrested on 15 and 30 July 2009 respectively. They were not allowed to contact their families to say they had been arrested. All four were arrested by men in plain clothes believed to be from the Ministry of Intelligence and were taken to a detention centre run by the Ministry of Intelligence in Sanandaj, Kordestan. They were held in solitary confinement in Sananadaj and Hamedan in west Iran until February 2011, when they were first transferred to Evin Prison in Tehran, then Raja’i Shahr Prison in Karaj near Tehran, and finally to Ghezel Hesar Prison, also in Karaj.

All four men said they were arrested for their peaceful religious activities, including holding religious classes for children and discussions at their local mosque.

The four men were accused, together with six others, of involvement in the assassination of a senior Sunni cleric close to the authorities on 17 September 2009. They have denied involvement in the assassination, saying they were arrested before it actually took place and were still in detention when the killing happened. Amnesty International understands that they were tortured or otherwise ill-treated in pre-trial detention, that they were threatened with arrest of family members and that they were forced to sign papers without being allowed to read them. The four men have been told that their death sentences have been upheld by the Supreme Court and their cases transferred to the Office for the Implementation of Sentences, the official body in charge of carrying out executions. The Prosecutor General of Tehran suspended their death sentences for one month around October 2013, following international pressure,  but that period has ended and they are at risk of imminent execution.

The other six men who were arrested with them, Bahram Ahmadi, Asghar Rahimi, Behnam Rahimi, Mohammad Zaher Bahmani, Keyvan Zand Karimi and Hooshyar Mohammadi, were all executed over a year ago, on 27 December 2012.

The other two men who were also on hunger strike, Hadi Hosseini and Sedigh Mohammadi, had been arrested separately and sentenced to death on vaguely worded charges in a different case from that of the other four men.

Iran’s Kurdish minority live mainly in the west and north-west of the country. They experience discrimination in the enjoyment of their religious, economic and cultural rights. Parents are banned from registering their babies with certain Kurdish names, and religious minorities that are mainly or partially Kurdish are targeted by measures designed to stigmatize and isolate them. Kurds are also discriminated against in their access to employment, adequate housing and political rights, and so suffer entrenched poverty, which has further marginalized them. Kurdish human rights defenders, community activists, and journalists often face arbitrary arrest and prosecution. Others – including some political activists – suffer torture, grossly unfair trials before Revolutionary Courts and, in some cases, the death penalty.

A hunger striker who continues to drink water with no other nutritional intake will usually begin to feel seriously ill at around the 40th day. Loss of hearing, unsteadiness, deteriorating vision and nausea are among the symptoms. Depending on their physical constitution, hunger strikers reach the critical phase after between 55 and 75 days, at which point hunger strikes are generally fatal. Taking minerals, vitamins or calories, could delay the symptoms but the risk of permanent damage is not reduced. However, none of the men are believed to be taking vitamins.

Medical ethics generally require that health professionals do not participate in force feeding.

Names: Jamshid Dehghani, Jahangir Dehghani, Hamed Ahmadi, Kamal Molayee
Gender m/f: m

Further information on UA: 258/13 Index: MDE 13/001/2014 Issue Date: 7 January 2014

%d bloggers like this: