Monthly Archives: April 2014

بیانیه شش نهاد حقوق بشری

چهار زندانی سياسی کُرد در آستانه اعدام قريب‌الوقوع قرار دارند

KHRO_5Logo

شش نهاد حقوق بشری کُرد در بیانیه‌ای مشترک خطاب به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و سازمان‌ها و تشکل‌های حقوق بشری نسبت به افزایش و تایید احکام اعدام فعالان سیاسی کُرد در زندان‌های ایران، هشدار داده و خواستار مداخله موثر، فعال و فوری آنها شدند.

متن اين بيانيه به شرح زير است

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان‌ها و تشکل‌های حقوق بشری

به اخبار نگران‌کننده پیرامون ضرب و شتم زندانیان بند ٣٥٠ زندان اوین باید حکم به‌غایت ظالمانه دستگاه قضایی حکومت جمهوری اسلامی ایران را پیرامون ٤ زندانی سیاسی کُرد اضافه نمود. جان آنها در خطر جدی است و هیچ مرجعی برای رهایی زندانیان بی‌گناه در زندان‌های حکومت اسلامی قدرتی اجرایی ندارد. از بدو به روی کار آمدن حاکمیت جمهوری اسلامی تاکنون، به‌طور مستمر و هر ساله، از سوی سازمان ملل متحد و کمیته و شورای حقوق بشر آن سازمان قطعنامه علیه پایمال شدن حقوق بشر صادر و رفتار این حکومت تقبیح و یا انتقاد جدی شده است.

بنا به آخرین خبر موثقی که به “سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان” رسیده، چهار زندانی سیاسی کُرد اين زندانيان عبارتند از: محمد عبداللهی، مصطفی سليمی، علی و حبيب افشاری، حکم اعدام آنها از سوی ديوان عالی تاييد و به دايره اجرای احکام فرستاده شده و خطر جدی اجرای حکم اعدام آنها وجود دارد. این چهار زندانی سیاسی کُرد بارها از سوی مقامات امنیتی استان کردستان تهدید به اجرای حکم اعدام شده است. که دو تن از آنها به نام‌های علی و حبیب افشاری به همراه برادر دیگرشان به نام سلطان افشاری در روز چهارشنبه سوم ارديبهشت‌ماه ۱۳۹۳، در اعتراض به تایید مجدد حکم اعدامشان دست به اعتصاب غذا زدند و هم‌اکنون در اعتصاب غذا به‌سر می‌برند.

لذا ما به عنوان نهادهای مدافع حقوق بشر در کردستان از کلیه نهادهای فوق و مجامع بین‌امللی، خواهان مداخله موثر و فعال و فوری هستیم؛ زیرا جان، مال و امنیت زندانیان سیاسی و مدنی کُرد در خطر جدی می‌باشد. و همان‌گونه که روزبه‌روز بر آمار فعالین کُرد محکوم به اعدام افزوده می‌شود و دستگاه قضایی و امنیتی حکومت جمهوری اسلامی در پی اعدام یکایک این فعالین می‌باشد. بر این اساس مداخه موثر و حمایت تمامی انسان‌های آزاده و مجامع بین‌المللی در مقطع حساس كنونی از زندانيان سياسی و مدنی كرد، مانع از وقوع هر فاجعه و تراژدی دیگری می‌باشد.

سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان

کوردوساید واچ (چاک – کمیته شرق کردستان

سازمان حقوق زن کورد

كميته كُردهاى مقيم آمريكا براى دموكراسى و حقوق بشر در ايران

جمعیت حقوق بشر کردستان

کمیته زنان مریوان

FIDH and LDDHI also called on UN Special Procedures to respond to Evin Prison attacks

FIDH and LDDHI also called on UN Special Procedures to respond to Evin Prison attacks

Attacks in Evin Prison in Iran

Open Letter to UN High Commissioner for Human Rights, Ms Pillayfidh_lddhi_logo

On 25 April 2014, nine days after the attacks on prisoners in Evin Prison in Iran on 17 April 2014, the UN High Commissioner for Human Rights has yet to make a public statement on the human rights violations that took place. FIDH and its member organization LDDHI have written an open letter to the High Commissioner calling on her to stand in support of the rights of prisoners in Iran and their families. The letter includes a detailed account of the events of 17 April and the days that followed, as well as lists of injured prisoners and their injuries, and prisoners sent to solitary confinement.

Dear High Commissioner,

FIDH and its member organization, the League for the Defence of Human Rights in Iran (LDDHI), call on you to respond publicly and firmly to the violent attacks that took place on 17 April 2014 in Evin Prison Iran.

At 9:30 a.m. on 17 April 2014, plain-­‐clothed agents and around 60 members of the Prison Special Guard, armed with batons and anti-­‐riot gear, attacked prisoners in Ward 350 of Evin Prison in Iran. Dozens of prisoners were injured, and more than 30 prisoners were sent to solitary confinement. Prisoners were subjected to inhuman treatment and those in solitary confinement were denied proper medical care despite their injuries. At least 11 prisoners still remained in solitary confinement as of Friday 25 April, and are reportedly on hunger strike. Dozens of prisoners who are currently in Ward 350 of Evin prison have also gone on hunger strike until the Iranian government responds to their calls for justice for the violations that took place on 17 April.


The Iranian authorities have thus far done very little in response to the attacks and the subsequent calls from prisoners and their families. High-­‐level officials including the Head of the Judiciary and the Minister of Justice have denied that any serious injuries or wrongdoings took place on 17 April.

Our organizations have compiled an account of the events that took place in Ward 350 of Evin Prison on 17 April and the days that followed, as well as the names of prisoners who were injured and an inventory of their injuries, and the names of prisoners who are known to have been sent to solitary confinement, including those who have yet to return to Ward 350 as of today. Please find this information annexed here; we are certain that these facts provide sufficient cause for concern and thus warrant a serious response from your office.

We expect the Office of the UN High Commissioner for Human Rights to react to the serious violations that took place on 17 April, the torture and ill treatment of the prisoners in the days that followed, the remaining solitary confinement of 11 prisoners, and denial of the Iranian authorities, who refuse to properly investigate the violence that took place and who continue to deny the rights of the prisoners in Ward 350 of Evin Prison.
We therefore urge you to:

  • publicly condemn the violations of human rights that took place in Evin Prison on 17 April and the days that followed;
  • call on the Iranian authorities to condemn the violence and hold those responsible to account;
  • endorse the calls of the prisoners and their families for the establishment of an independent investigation commission on the events that took place on 17 April in Evin Prison;
  • call on the Iranian authorities to return all prisoners who remain in solitary confinement to their ward;
  • call for all injured prisoners to be provided with appropriate medical care; and
  • publicly support relevant UN special procedures to take a public position on these events and investigate those violations that fall under their mandates, notably the UN Special Rapporteur on Torture, the UN Special Rapporteur on Freedom of Assembly and Association, and the UN Special Rapporteur on the situation of human rights in Iran.

Sincerely Yours,
Karim Lahidji FIDH President

Prisoners_01

Read the detailed account of the events of 17 April and the days that followed, as well as lists of injured prisoners and their injuries, and prisoners sent to solitary confinement.

 

Source: http://www.fidh.org/en/asia/iran/15241-attacks-in-evin-prison-in-iran

درخواست فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر، وجامعه دفاع از حقوق بشر درایران ازگزارشگران ویژه سازمان ملل برای اقدام در مورد حمله به بند ٣٥٠ زندان اوین

درخواست فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر، وجامعه دفاع از حقوق بشر درایران ازگزارشگران ویژه سازمان ملل برای اقدام در مورد حمله به بند ٣٥٠ زندان اوین

گزارشگر ویژه آزادی گردهمایی مسالمت آمیز و تشکل، آقای ماینا کیایfidh_lddhi_logo
گزارشگر ویژه و شکنجه و دیگر مجازات ها و رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، آقای خوان مندِز

فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر، و سازمان عضو آن ، جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، مایل هستند توجه شما را به رویدادهای اخیر در زندان اوین تهران جلب کنند.

گزارشگر ویژه آزادی گردهمایی مسالمت آمیز و تشکل، آقای ماینا کیای
گزارشگر ویژه و شکنجه و دیگر مجازات ها و رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، آقای خوان مندِز

دفتر کمیسر عالی حقوق بشر
پاله ویلسون
شماره 52 خیابان پاکی
1201 ژنو

ژنو، 28 آوریل 2014 (8 اردیبهشت 1393)

موضوع: رویدادهای روز 17 آوریل و روزهای پس از آن در زندان اوین

پیوست الف: فهرست زندانیان مجروح در رویدادها
فهرست ب: فهرست زندانیان منتقل شده به سلول های انفرادی

آقای کیای
آقای منِدز،

فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر، و سازمان عضو آن جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، مایل هستند توجه شما را به رویدادهای اخیر در زندان اوین تهران جلب کنند.

در ساعت 9:30 صبح روز 28 فروردین، عده ای از ماموران لباس شخصی ـ گویا ماموران امنیتی و اطلاعاتی ـ و نیز گارد و مسئولان زندان برای بازرسی وارد بند 350 مردان شدند. بعضی از زندانیان اتاق های 1 و 3 بند 350، که از بازرسی های پیشین تجربه نامناسبی (ناپدید شدن وسایل و مواد غذایی) را داشتند خواهان آن شدند که بازرسی از اتاق‌های‌شان در حضور آن‌ها صورت بگیرد. در واکنش به این درخواست، ماموران شمار زیادی از زندانیان را به هواخوری فرستادند و ماموران لباس شخصی به زندانیان باقی مانده در بند 350 حمله کردند و آنها را مورد ضرب و شتم قرار دادند. زندانیانی که در هواخوری بودند با اطلاع از حمله در داخل بند به اعتراض های لفظی پرداختند. آنها نیز مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و در نتیجه عده ای مجروح شدند. ماموران سپس در راهرو تونل تشکیل دادند و زندانیان را در حال عبور از داخل آن با باتوم و مشت و لگد زدند. سپس بعضی از زندانیان را با دستبند و چشم بند به داخل مینی بوس ها منتقل کردند. بنا به گزارش ها کف مینی بوس ها و هواخوری زندان خون آلود بود.

در نتیجه این حمله، بسیاری از زندانیان مجروح شدند و جراحت بعضی از آنها شدید بود. بیش از 30 زندانی در پی حمله در روز 28 فروردین به سلول های انفرادی منتقل و از مراقبت پزشک محروم شدند. زندانیان در سلول های انفرادی نیز مورد شکنجه و بدرفتاری های دیگر قرار گرفتند. این شکنجه ها و بدرفتاری ها شامل لخت کردن زندانیان، تراشیدن موی سر، زدن دستبند و کشیدن بر روی زمین، مشت و لگد، بوده است.

اقدامات زندانیان
در واکنش به این رویدادها، 74 تن از زندانیان بند 350 که به سلول های انفرادی منتقل نشدند نامه سرگشاده ای به دادستان کل کشور نوشتند که در روز 30 فروردین منتشر شد. این نامه رویدادهای روز 28 فروردین و تشخیص های اولیه در باره جراحت ها را شرح داده است. امضاکنندگان آن نوشته اند که حاضرند در مراجع قضایی شهادت بدهند. نامه دیگری که 28 زندانی امضا کرده اند در روز 31 فروردین برای آقای روحانی، ریاست جمهوری، ارسال شد. امضاکنندگان این نامه با شرح رویدادهای 28 فروردین خواهان معاینه فوری پزشکی مجروحان پیش از بهبود جراحت ها و تحقیق و بررسی به وسیله هیات مستقل و غیرجانبدار شده اند. به علاوه، 12 تن از زندانیان بازمانده در بند 350 پس از حمله روز 28 فروردین، در روز اول اردیبهشت دست به اعتصاب غذا زدند. 21 زندانی دیگر نیز در روز 2 اردیبهشت اعتصاب غذا را آغاز کردند و بیانیه ای منتشر کردند که خواست هایشان را مطرح و اعلام کردند که تا تحقق این خواست ها به اعتصاب غذای خود ادامه خواهند داد. این خواست ها شامل بازگرداندن تمام زندانیان از سلول های انفرادی، تحقیق در باره رویدادها و مسئولان نقض حقوق زندانیان و قانون شکنی، عذرخواهی رسمی از زندانیان و خانواده هایشان بود.

اقدامات خانواده های زندانیان
در روز 20 آوریل (31 فروردین)، خانواده های زندانیان سیاسی در جلوی ساختمان مجلس گرد آمدند. کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی به یکی از نمایندگان مجلس، آقای دواتگری، ماموریت داد با خانواده ها دیدار کند و به کمیسیون گزارش بدهد. بعضی از نمایندگان درخواست کردند که خانواده ها بتوانند ملاقات ویژه ای با اعضای خانواده هایشان در زندان اوین داشته باشند. اما زندانیانی که در روز اول اردیبهشت در سلول انفرادی بودند با خانواده هایشان ملاقات نداشتند. در روز 22 آوریل (2 اردیبهشت)، در حدود 300 نفر از اعضای خانواده ها و حامیان آنها در جلوی ریاست جمهوری گرد آمدند و نامه ای را با درخواست هایشان به آقای مهدوی، بازرس ویژه ریاست جمهوری، دادند:

• تشکیل فوری کمیته حقیقت یاب متشکل از نمایندگان هر سه قوه و اعزام فوری آنان به بند ۳۵۰ جهت بررسی رویدادهای 28 فروردین و روزهای پس از آن؛
• معرفی آمران و عاملان این حادثه وحشتناک به قوه قضائیه و محاکمه آنان و پیگیری جهت اجرای عدالت؛
• بازگرداندن زندانیانی که به سلول های انفرادی منتقل شده اند به بند 350 و اقدام برای درمان آنها؛
• اخذ تضمین از قوه قضائیه برای حفظ امنیت پایدار زندانیان و اعطای حقوق به حق آنان از قبیل مرخصی، آزادی مشروط، تلفن، ملاقات حضوری؛
• بازخواست و برکناری وزیر دادگستری به خاطر نادیده گرفتن رویدادهای 28 فروردین و انکار وقوع جراحت ها؛
• سؤال از وزیر اطلاعات در خصوص علل رویدادهای 28 فروردین.

واکنش دولتمردان ایران
تا تاریخ 24 آوریل (4 اردیبهشت)، واکنش دولتمردان در ایران به طور عمده انکار گستردگی خشونت در زندان اوین بوده است. در روز 31 فروردین، وزیر دادگستری حجت الاسلام مصطفی پورمحمدی اعلام کرد که تنها دو نفر از زندانیان که در هنگام بازرسی مقاومت کرده بودند در درگیری های بند 350 زندان اوین به طور جزیی زخمی شده اند. در همان روز، رییس سازمان زندان ها غلامحسین اسماعیلی دو بار وقوع هر گونه درگیری یا ضرب و شتم در زندان اوین در روز 28 فروردین را تکذیب کرد.

در روز 2 اردیبهشت، 9 تن از نمایندگان مجلس به طور رسمی از وزیر دادگستری درخواست کردند در باره رویدادهای روز 28 فروردین در بند 350 زندان اوین تحقیق کند. اما در روز 3 اردیبهشت، رییس قوه قضاییه آیت الله آملی لاریجانی، در جلسه ای با مسئولان بالارتبه قضایی، گفت بر اساس گزارش رییس سازمان زندان ها هیچ خلافی در روز 28 فروردین صورت نگرفته است. در همان روز، سخنگوی دولت، آقای نوبخت، در جمع خبرنگاران گفت که برای بررسی رویدادهای 28 فروردین و گزارش در باره آنها تیمی در دولت تشکیل شده است.

1ـ شکنجه و دیگر مجازات ها و رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز

رفتار تحقیرآمیز و غیرانسانی (نگاه کنید به پیوست 4)
بر اساس شهادت های زندانیان، ماموران زندان مرتکب چندین اقدام خشونت آمیز علیه زندانیان شدند. این اقدامات شامل ضرب و شتم، شکنجه و بدرفتاری در سلول های انفرادی بود.
به علاوه، دست کم دو تن از زندانیان به نام اسماعیل برزگری و امید بهروزی در هنگام دریافت مراقبت پزشکی به خاطر جراحت طی حمله مورد بدرفتاری قرار گرفته اند. آقای برزگری یک یا دو روز در بهداری اوین به تختش زنجیر شده بود. آقای بهروزی نیز (با دستبند و پابند) به تختش در بهداری زندان اوین زنجیر شده بود. آقای بهروزی در اعتراض به این بدرفتاری تا زمانی بازگشت به بند 350 در روز 30 فروردین دست به اعتصاب غذا زد.

روز دوشنبه 21 آوریل (1 اردیبهشت)، خانواده ها اجازه یافتند با زندانیان بند 350 دیدار کنند. تعدادی از زندانیان که در سالن ملاقات زندان برای دیدار با خانواده هایشان حضور پیدا کردند با عصا و کمربندهای طبی به ملاقات رفته بودند. موهای سرشان تراشیده بود و برای راه رفتن به یک دیگر کمک می کردند. کبودی ها آشکار بود. به گفته زندانیانی که در سالن ملاقات حضور پیدا کردند، آنها گویا از بقیه که هنوز در سلول های انفرادی بودند کم‌تر مورد خشونت قرار گرفته اند.

این اعمال نشانگر نقض ممنوعیت کامل شکنجه و دیگر مجازات ها و رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز است، یعنی یکی از قواعد آمره که در مورد وضعیت زندانیان در مقررات حداقل استاندارد سازمان ملل برای رفتار با زندانیان (ماده 31)، و مجموعه اصول برای حمايت از همه افراد در هرگونه بازداشت يا زندان (اصل 6) ابراز شده است. این ماده در ادامه تاکید می کند که در حبس «هيچگونه شواهد و شرايطی را نمی‌توان به عنوان توجيهی برای شكنجه يا ديگر مجازات‌ها يا رفتارهای ظالمانه، غيرانسانی يا توهين آميز به كار گرفت.»

علاوه بر این خشونت، بعضی از زندانیان به خانواده هایشان گفتند که موهای سرشان به زور تراشیده شده است. این عمل در مغایرت با ماده 10 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی ـ ایران از سال 1975 (1354) عضو متعاهد آن است ـ است که بر تعهد به احترام به عزت انسانی تمام زندانیان تاکید می کند.

استفاده از مکان های تنگ برای حبس (نگاه کنید به پیوست ب)
بیش از 30 زندانی پس از ضرب و شتم بدون دریافت مراقبت پزشکی کافی به سلول های انفرادی منتقل شدند. ده تن از آنها در تاریخ 19 آوریل (30 فروردین)، هفت تن دیگر در 21 یا 22 آوریل (1 یا 2 اردیبهشت) و دو تن دیگر در روز 23 آوریل (3 اردیبهشت) به بند 350 بازگشتند. دست کم 11 زندانی در تاریخ 24 آوریل (4 اردیبهشت) هنوز در سلول های انفرادی بودند. بر اساس شهادت زندانیان، زندانیانی که در سلول های انفرادی مانده اند دست به اعتصاب غذا زده اند.

این رفتار در عین حال که رفتار غیرانسانی به شمار می رود، ناقض ماده (1)32 مقررات حداقل استاندارد سازمان ملل برای رفتار با زندانیان است که اظهار می دارد که قرار دادن زندانی در جای تنگ نباید بدون معاینه پزشک انجام شود.

محرومیت از مراقبت پزشکی
همان طور که در بند قبلی عنوان شد، زندانیان منتقل شده به سلول های انفرادی از مراقبت پزشکی محروم ماندند. تنها یکی از زندانیان انتقالی به سلول انفرادی، آقای محمد صدیق کبودوند، پس از سه روز در سلول انفرادی، برای دریافت مراقبت پزشکی به بیرون منتقل شده است.

این رفتار نقض مقررات حداقل استاندارد سازمان ملل برای رفتار با زندانیان و مجموعه اصول برای حمايت از همه افراد در هرگونه بازداشت يا زندان است که تاکید می کنند که زندانیان باید در هنگام ضرورت از مراقبت پزشکی برخوردار باشند (به ترتیب ماده 1ـ22 و اصل 24).

2 ـ نقض حق گردهمایی مسالمت آمیز
بروز خشونت علیه زندانیان در زندان اوین ظاهرا در واکنش به تلاش زندانیان برای مقاومت در برابر تخلف های ماموران رخ داده است. هیچ اقدام خشونت آمیزی از سوی این زندانیان گزارش نشده است. مقاومت آنها فقط لفظی بوده است زیرا آنها تنها اصرار کرده اند درهنگام بازرسی در اتاق هایشان حضور داشته باشند. آنها به روش فیزیکی مقاومت نکرده اند. پس از این که لوازم شخصی زندانیان در وسط اتاق ها تلنبار شده، آن دسته از زندانیان که در اتاق ها مانده بودند صدای اعتراض بلند کردند و به خواندن سرود و فریاد کردن «مرگ بر دیکتاتور» پرداختند. زندانیان می گویند که پس از آن به آنها دستور داده شده به طور کامل به طور کامل لباس هایشان را در بیاورند که با مخالفت و اعتراض لفظی شدید آنها رو به رو شدند.

بنابراین، این رفتار نقض حق گردهمایی مسالمت آمیز است که در ماده 22 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی به رسمیت شناخته شده است. علاوه بر این، این حق در وضعیت مشخص زندانیان در مجموعه اصول برای حمايت از همه افراد در هرگونه بازداشت يا زندان در اصل 3 ذکر شده که می گوید: «هيچ يك از حقوق بشری افراد در هر گونه حبس يا زندان كه در قوانين، ميثاق‌ها، مقررات يا عرف كشور تصريح شده، نبايد به اين بهانه كه اين مجموعه اصول اين گونه حقوق را تصریح نکرده يا به ميزان كمتری تصریح کرده، محدود يا از آنها فروكاسته شود.»

خشونتی که در زندان اوین رخ داده به طور آشکار نقض حق گردهمایی مسالمت آمیز زندانیان اتاق های 1 و 3 به شمار می رود. در حقیقت، ضرب و شتم، اقدام به شکنجه و بدرفتاری و استفاده از سلول انفرادی در واکنش انتقام جویانه به حق اعتراض مسالمت آمیز زندانیان انجام شده است.

به علاوه، همان طور که شما آقای کیای در گزارشتان (A/HRC/20/27) ابراز کرده اید: «در شرایط ویژه که واکنش فوری به شکل تظاهرات به یک رویداد سیاسی قابل توجیه باشد، تصمیم به بر هم زدن گردهمایی مسالمت آمیز بعدی تنها به دلیل ندادن اطلاع از پیش، و بدون این که مشارکت کنندگان دست به رفتار غیرقانونی زده باشند، محدودیت نامتناسب بر آزادی گردهمایی مسالمت آمیز به شمار می رود» و «هر گاه که ممکن باشد، ماموران اجرای قانون نباید در گردهمایی های مسالمت آمیز به استفاده از زور متوسل شوند و هر گاه که استفاده از زور به طور قطعی ضروری باشد، باید اطمینان حاصل کنند که هیچ کس قربانی استفاده از زور زیاد یا بدون هدف نشود» (قطعنامه شورای حقوق بشر 35/19، بند 6). بنابراین، حتا اگر این زندانیان پیش از گردهمایی درخواست رسمی نکرده باشند، سرکوب خشونت بار اقدام آنها به طور آشکار نشانه «محدودیت نامتناسب» بر آزادی گردهمایی مسالمت آمیز آنها به شمار می رود.
امیدواریم که بتوانید از این اطلاعات در چارچوب اختیارات مربوطه خودتان استفاده کنید و در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر در اختیار شما هستیم.

با احترام،
عبدالکریم لاهیجی، رییس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر
***********************Prisoners_01

پیوست الف: زندانیان مجروح در رویدادهای اوین

اطلاعات ناکامل زیر از نامه های شماری از زندانیان و اظهارات خانواده های زندانیانی که روز دوشنبه 1 اردیبهشت با زندانیان دیدار داشتند، و اطلاعات مورد تایید دو پزشک زندانی در بند 350 که اکثر زندانیان را معاینه و جراحت های آنها را مشخص کرده اند،گردآوری شده است.

1) سمکو خلقتی: شکستگی دست؛ پيراهن و لباس هاى او را از تنش در آورده و مستقيم به پشت و گردن و کتف لخت وى با شدت مى کوبيدند.
2) سهیل بابادی: ضرب و شتم شدید با باتوم؛ کبودی شدید و خونمردگى گردن و کتف و بازو.
3) سروش ثابت: ضربات باتوم و شکستگی سر.
4) سعید متین پور: ضربات باتوم و بیهوشی به مدت طولانی. او هنوز در انفرادی است و از وضعیتش اطلاعی در دست نیست.
5) اسماعیل برزگری: شکستگی دو دنده و ادرار خون آلود.
6) امید بهروزی: پارگی شریان دست در اثر شیئی تیز (به احتمال شیشه) که بخیه شده است.
7) کامیار ثابتی صنعت: احساس فشردگی و درد در قفسه سینه به همراه علائم قلبی که به دنبال استفاده از دارو کاهش پیدا کرد.
8) اکبر امینی ارمکی: پارگی پوست سر در ناحیه بالای گوش راست، خونمردگی و تورم در قسمت پشت سر، سرگیجه و تهوع و تاری دید، شکستگی سر و جراحت گردن. ضعف شنوایی در گوش راست.
9) علیرضا رجایی: کوفتگی در ناحیه قدام ساعد دست راست، کبودی و کوفتگی در ناحیه پشت (کتف چپ و کتف راست)
10) امین چالاکی: کوفتگی و خونمردگی در ناحیه آرنج چپ.
11) مسعود عرب چوبدار: کوفتگی کتف راست و بالای بازوی راست به همراه تورم در مفصل کتف راست.
12) فرشید فتحی: کوفتگی و تورم در انگشت شست پای چپ. سپس مشخص شد که انگشت پای وی شکسته و به بیمارستان طالقانی اعزام شد. ممکن است برای درمان او جراحی لازم باشد.
13) سید حسین رونقی ملکی: کوفتگی و تورم جزئی پوست سر در ناحیه پشت، بریدگی های کوچک در انگشتان و پشت دست چپ و کف دست راست.
14) مجید محمدی معین: قرمزی ملتحمه چشم چپ و کوفتگی به همراه کبودی مختصر اطراف چشم چپ.
15) اصغر قطان: کوفتگی به همراه تورم خفیف در پشت پای چپ و راست.
16) عماد بهاور: کوفتگی های متعدد در سراسر بدن، کبودی های پشت و کتف ها، خراشیدگی های خفیف و کوفتگی در ناحیه مچ هر دو دست.
17) پیمان کاس نژاد: کوفتگی و تورم در ناحیه ساعد چپ و بریدگی جزئی در ساق راست.
18) محمد صدیق کبودوند: شکستگی سه دنده، خونریزی کلیه، شکستگی دو انگشت پای چپ، کبودی زانو و بازو، و تورم پشت سر
19) بهزاد عرب گل: ضرب و جرح شدید در سر بینی (شکستگی احتمالی)
20) سعید حائری: کبودی شدید بر روی بدن
زندانیان زیر درروز 28 فروردین به انفرادی منتقل شدند و پس از بازگشت به بند 350 مورد معاینه دو پزشک زندانی در بند قرار گرفتند که جراحت های زیر را تشخیص دادند:
21) اسدالله هادی: زخم و خراشيدگی در حال ترميم در ساق پای چپ ـ بالای قوزک داخلی ـ کوفتگی و تورم پوست سر در ناحيه پشت گوش راست، کبودی در حال بهبودی در مچ دست راست.
22) اسدالله اسدی: خونمردگی وسيع در ناحيه بالای ناف، کوفتگی در ناحيه پشت کتف راست و محدوديت حرکت در مفصل کتف.
23) امير دوربين قاضيانی: کبودی در حال جذب در پشت کتف راست، کبودی در حال جذب کشکک زانوی راست و محدوديت حرکت نسبی در مفصل زانوی راست.
24) داور حسينی وجدان: تورم و کبودی در پشت، کتف چپ، به همراه محدوديت حرکت در مفصل کتف چپ.
25) مصطفی عبدی: خراشيدگی در حال ترميم در ناحيه بالایی پوست سر به همراه تورم مختصر.
26) مصطفی ريسمان باف: کبودی های ساعد دست راست که در حال بهبودی است.
27) ياشار دارالشفا: آسیب دیدگی کمر، کبودی و تورم در پشت کتف راست و کبودی در حال جذب در ساق پای چپ.
28) مهدی خدايی: زخم در حال ترميم شصت دست راست، کبودی درحال جذب همراه با تورم خفيف و کوفتگی در پشت کتف راست.
29) مجيد اسدی: کبودی درحال جذب داخل بازوی چپ.
30) هوتن دولتی: کبودی و کوفتگی در حال بهبود در مچ دست راست.
31) مهرداد آهنخواه: جراحت سر.

پیوست ب: فهرست زندانیانی که روز 28 فروردین به سلول های انفرادی منتقل شدند

اطلاعات ناکامل زیر از نامه های شماری از زندانیان و اظهارات خانواده های زندانیانی که روز دوشنبه 1 اردیبهشت با زندانیان دیدار داشتندگردآوری شده است.
(10 زندانی اول روز 30 فروردین به بند 350 بازگشتند)
1) عبدالفتاح سلطانی (وکیل حقوق بشری)
2) داور حسینی وجدان
3) آرش همپای
4) علی عسگری
5) مصطفی ریسمانباف
6) مصطفی عبدی
7) امیر دوربین قاضیانی
8) سهیل عربی
9) اسدالله هادی
10) اسدالله اسدی
(7 زندانی بعدی در روزهای اول یا دوم اردیبهشت به بند 350 بازگشتند)
11) هوتن دولتی
12) یاشار دارالشفا
13) مجید اسدی
14) مهدی خدایی
15) سروش ثابت
16) امیر رضازاده
17) سعید حائری
(دو زندانی بعدی عصر روز 3 اردیبهشت به بند 350 بازگشتند)
18) محمد داوری
19) مهرداد آهنخواه
(زندانی بعدی گویا از 28 تا 30 فروردین را در سلول انفرادی گذراند ولی پس از دیدار با خانواده اش در زندان اوین در روز 1 اردیبهشت هنوز به بند 350 بازنگشته است.)
20) محمد صدیق کبودند (رییس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان)
(در تاریخ 4 اردیبهشت، 11 زندانی زیر هنوز به بند 350 بازنگشته اند.)
21) محمد امین هادوی
22) بهزاد عرب گل
23) غلامرضا خسروی
24) ابوالقاسم فولادی
25) رضا اکبری منفرد
26) بهنام ابراهیم زاده
27) سعید متین پور
28) سهیل بابادی
29) سمکو خلقتی
30) رضا همیاری
31) محمد شجاعی

منبع:

http://www.fidh.org/fa

%d bloggers like this: