Blog Archives

Dr. Azad Moradian : Establishing a Kurdish State Will Shake the Balance in the Region

Featured Image -- 2317The Kurdistan Voice: As you know, one of the most disputed political topics in the Middle East is the independence referendum of Kurdistan, which will be held within the next three months. Until now, Iran has opposed the referendum more than Baghdad or even Ankara. Is Iran afraid of an independent Kurdistan because it is likely to become a catalyst for the Kurds of Iran?

Dr. Moradian: An independent Kurdish state, regardless of size, is a direct threat to Iranian political hegemony and the regional power of the Middle East.

Essentially, the long-term strategic goal of Iran is to create a Shiite block, or as they call it, a Shiite Crescent and claim the territorial and ideological leadership of the Shiite world.

The removal of Saddam Hussein created the space for the Iranian regime to further spread their influence in the region.

In Lebanon and in part of Yemen, Iran has already been able to establish their dominance and have widespread Shiite support. All of Iranian’s efforts in Syria are towards this same end.

While Iran has been involved in Syria since the beginning of the conflict, they became physically engaged in 2014 to preserve the power of an Alawite Shiite regime. The territorial integrity of Iraq and Syria and the preservation of the ruling powers in these countries is of paramount importance to Iran. Therefore, anything that threatens this plan is something Iran will vehemently oppose. Kurds are situated, physically and politically, in direct opposition to this plan. Kurds are also positioned to oppose Recep Tayyip Erdoğan’s ambitions to reestablish an Ottoman Sunni Crescent (please see Question 3 for more on this topic).

Establishing a Kurdish state will shake the balance in the region, as it does not reinforce the larger geopolitical visions of Iran and/or Turkey.
Furthermore, while the situations of Kurds in Iran, Iraq, Syria, and Turkey are different, there is cross-border influence and exchange. The formation of a Kurdish state in any one of these regions can catalyze Kurds in other regions.

Iranian Kurds established the first Kurdish state (The Republic of Mahabad 1946), so the history is there for people to be moved into action by what happens in Iraqi Kurdistan. There is a great deal of movement between Kurds in Iraq and Iran; therefore, we cannot minimize the power of the independence referendum in revitalizing resistance in other regions of Kurdistan.

Anytime we discuss Middle East politics, we must touch on the economic impact of regional changes. Iran, in part because of their position in OPEC, has a key economic role. An independent Kurdistan with their rich oil reserves will become a dominant voice regarding what happens to oil exports. Iran does not want to share this power. While Iran is afraid of a future state of Kurdistan threatening internal affair, the issue is more complex than that. Iran opposes the referendum because a Kurdish state threats Iranian political, economic, and ideological dominance in all aspects.

On the ideological front, Iran does not want to have a secular democratic state at its borders. Despite all of the internal party issues in Iraqi Kurdistan, the system can still be an antidote to Iranian theocracy. This would create tension within Iran, not just in the Kurdish region of Iran, as it can inspire the Iranian democracy seeking movement.

For example, the stance that Iraqi Kurdistan has towards women, religious tolerance, political pluralism and open media can all have an impact on Iran’s civic engagement.

The Kurdish region, in the past 20 years, has shown a much more progressive stance towards human rights issues. Travel and intellectual exchange between the two countries could threaten the Iranian regime’s ability to maintain a dictatorship and subdue resistance and activism. Religious tolerance and women’s issues are especially key.

The Kurdistan Voice: The former U.S. president, George Bush had an unsuccessful Great Middle-East plan for the democratization of the region. Is it possible that the Trumps’ administration pursues a similar plan to strengthen the U.S. power and reduce Russia’s influence in the region?

Dr. Moradian: Let me begin by distinguishing between Bush’s foreign policy towards the Middle East and that of Trump.

The two are actually different, at least in terms of messaging. Both Sr. Bush and Jr. Bush had the slogan of destroying dictatorship and establishing democracy in the region as their stated reasons for getting involved in the Middle East.

This was the case in the early 90’s with Bush Sr. and was also the case with Bush Jr. Trump says: “America First” and states that he is there for reestablishing America’s dominance, politically, economically and ideologically. Establishing democracy does not appear to be part of the plan.

On the surface, we might think that Bush’s vision of destroying dictatorship and establishing western style democracy is a worthy cause. The reality is not exactly as noble. First of all, establishing democracy was never clearly defined or classified. There was also no clear plan of how this was going to happen. For example, Bush failed to help foster a clear alternative that would fill the void left behind after the toppling of dictatorship. Furthermore, power was not properly divvied up between all the stakeholders on the ground.

The project was left completely unfinished. In part, as a result of this, the region has been plagued by the horrors of ISIS. The human, economic, and cultural costs have been enormous.

Bush Sr. and Bush Jr. succeeded in toppling dictators but then the region was abandoned to deal with the cascading consequences of war and instability. Whether Trump’s foreign policy is going to work better remains to be seen. Time will tell. So far there is no clear vision in mind.

The Bush administration, as well as Obama’s, were committed to the one Iraq, one Syria policy and were not interested in supporting the Kurdish quest for self-determination. They saw the continuation of Iraq as well as Syria (as an intact country) as a priority. At the same time, they did not have a plan of how to support the type of political system that would lead to democracy. Territorial integrity was chosen over the well-being of people. The cost has been great suffering and further instability. This policy has had a devastating impact on Kurds and has been one of the biggest blows to Kurdish interests.

While America has relied on Kurds to neutralize extremism and give tactical and military support to American troops, it has in turn, refused to support Kurds in their political ambitions.

We don’t yet know if the Trump administration is going to continue this policy or move in a different direction. The Trump administration has supported Kurds in Syria militarily but there is so far no indication that things will be different politically.

When it comes to Russia, the issue is even more complex. While Russia appears to want to reestablish its former Soviet supremacy in the world, it is entangled in more pressing concerns closer its own borders, such as in Ukraine and Georgia.

Russia is a strong player militarily but economically it is on the same level as a country like Italy. It, therefore, does not have the leverage to continue taking a strong stance in the Middle East. The most it can hope for is to recreate the balance of power between east and west that the old Soviet once had.

Trump’s policy towards Russia has been to sit down with Russia and negotiate while making sure Russia does not have a leadership role in the world. In this regard, Trump’s policy is a conservative American stance and not a new one but it is a deviation from Obama.

Trump administration is interested in U.S. global dominance and not in power sharing. By helping Russia economically, it is likely that Russia will want to trade its influence in Syria and Iran for more dominance in the Eastern block and for more financial opportunities.


The Kurdistan Voice: It seems Turkey faces a dilemma between the United States and Russia concern to its regional policy and has been the failure to gain its strategic goals, especially in Syria as the United States has sent military equipment to the Kurdish forces of the People’s Protect Union without getting attention to the Ankara’s threats.

How is the Turkey’s policy in the region explainable?

Dr. Moradian: Before the year 2003 when AKP (Justice and Development Party) came to power, Turkey’s main goals in the region were twofold:

One, it wanted to self-preserve through a strong nationalism. Its policies were geared towards fostering a secular nationalistic state. It did not expend energy and resources on expansionist policies.

Two, it wanted to become a strong economic force. It did so by being a key NATO member. It was able to do just that as it had the largest border with the East. Turkey was seen as the bridge between the East and West. It was able to gain tremendously on the economic front. For 44 years, Turkey benefited financially from the Truman Doctrine, of aid to countries that were moving away from Communism towards Democracy.

In an effort to control Communism, Turkey profited financially and politically.

The Turkish military was the guardian of this secular nationalistic state. Kurds, or anyone else, that threatened this vision were brutally repressed and slaughtered. The war against Kurds helped strengthen the Turkish state by giving the army a constant enemy. Turkey was the beneficiary of the Cold War but needed a new direction after the fall of the Soviet Union.

Understanding the recent history of Turkish foreign policy requires understanding Ahmet Davutoğlu doctrine and philosophy. He is the theoretical founder of the direction Turkey took after the fall of the Soviet Union. From 2002-2009 he had an advisory role and from 2009-2014 he was the foreign minister of Turkey and then became Prime Minister from 2014-2016.

Ahmet Davutoğlu’s philosophy was to move Turkey towards a regional power by emphasizing pan-Islamism and neo-Ottomanism. The direction of its foreign policy moved towards an expansionist one. An Islamist Pan-Turkish vision replaced secular nationalism.

Recep Tayyip Erdoğan introduced laws that challenged secularism. He also started to bring forward Islamist ideology in its internal and foreign policy. It began meddling in regional affairs. For example, it became embroidered in a conflict with Israel in support of Hamas. It took positions on Afghanistan and then even more so in Syria. It supported Chechens against Russia.

Initially, Ahmet Davutoğlu attempted to minimize conflict with its neighbors by becoming closer to Iran, Greece, Armenia, Iraq, and Syria. He believed that he could have more influence in the region by neutralizing tensions. This was positive for Turkey. During the time Iran was internationally sanctioned, Turkey was able to go around these sanctions and benefit economically.

Ahmet Davutoğlu was also interested in a peace process with the PKK in order to;

1) Bring Turkey closer to joining the European Union,

2) Minimize tensions internally

3) Reduce the role of the army, which was traditionally the guardian of secular nationalism and not pan-Islamist.

Ultimately, Ahmet Davutoğlu’s vision was a failed one. The peace process with the PKK did not move forward in part because the army and Recep Tayyip Erdoğan itself had no interest in following through.

Furthermore, by the early 2012’s it was clear that Recep Tayyip Erdoğan saw himself as an Islamic leader. It drew further and further away from Europe. Joining the European Union was no longer at the forefront of Turkish national interests. The first confrontations with the west came when the U.S first invaded Iraq. Turkey initially resisted the war by not allowing the U.S military to use its bases. Furthermore, in the conflict between Gaza and Israel, it took the side of Gaza. Ahmet Davutoğl’s philosophy was clashing with the West.

Ahmet Davutoğl then supported Muslim Brotherhood and in this way wanted to penetrate in the Arab region’s internal affairs. Turkey took up a leading role in the Arab Spring. It had a proactive foreign policy at the time. It would actively pursue opportunities to expand its power.

Turkey wanted to position itself as a model for the Middle East: an Islamic country that was (at least on the surface) democratic. However, Arab Spring was too large of a conflict for Turkey to be able to control.

With the fall of the Muslim Brotherhood, Turkey’s role also diminished. It was not able to hold on to any power in Libya or Egypt. It became further entangled in the conflict in Syria.

The Syrian uprising and civil war were another places that Turkey attempted to have great influence. In fact, Turkey’s role in the creation and expansion of ISIS is documented but needs further scrutiny. Turkey appears to have used ISIS, as well as the refugee crisis, as a way to further hurt the Kurds and expand its powers in the region. However, with the defeat of ISIS, Turkey’s role has been further questioned. Despite the evidence, the West has yet to directly hold Turkey responsible for aiding ISIS; however, the West no longer sees Turkey as a model for the region.

By 2016, as a result of Ahmet Davutoğl’s failures to establish the type of regional dominance it set out to do, he was forced out of the political arena.

Turkey today is forced into a reactive strategy, rather than proactive position. It is at odds with its neighbors and internally unstable and more polarized than ever.




Dr. Azad Moradian, a Kurdish- American Politician was born in Iranian Kurdistan (Eastern Kurdistan). Dr. Moradian specializes in Kurdish and Iranian politics. His articles are regularly published in several media outlets and magazines. He gives regular political comments on radio and TV broadcasts. He also analyzed Kurdish politics and internal fratricide between political factions, and its dire consequences.

Dr. Moradian is Chair of Kurdish American Committee for Democracy and Human right in Iran, and co-founder of Voice of Kurdish-American Radio for Democracy, Peace, and Freedom.

Dr. Moradian is a former member of the board of directors of Kurdish National Congress of North America.



زنجیرە وتووێژێك لەگەڵ١٢حيزب و لایەنی سیاسیی ڕۆژهەڵاتی كوردستان: كۆمەڵەی زەحمەتكێشانی كوردستان

زنجیرە وتووێژێك لەگەڵ١٢حيزب و لایەنی سیاسیی ڕۆژهەڵاتی كوردستان

  به شى حه وتم :

كۆمەڵەی زەحمەتكێشانی كوردستان


عومەر ئیلخانیزادە سكرتێری كۆمەڵەی زەحمەتكێشانی كوردستان

پيشه كى:

ئاماده كارى و سه رپه ره شتى وتوويژه كان: سالار حیسامی

ڕادیۆ دەنگی كوردستان لە ئەمریكا، زنجیرە وتووێژێكی لەگەڵ دوازدە حيزب و لایەنی سیاسیی ڕۆژهەڵاتی كوردستان لەبارەی رەوتی گۆڕانكارییەكان لەڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست و هاوكێشە سیاسییەكانی ناوچەكەو جیهان و كاردانەوەیان لەسەر ئێران، هەروەها سەرهەڵدانەوەی خەباتی چەكداری لە رۆژهەڵاتی كوردستان و پێگەی كورد لە هەنگاونانی بەرەو سەربەخۆیی و چەند تەوەرێكی دیكە ئەنجام داوە، كە لەماڵپەڕی ڕادیۆ دەنگی كوردستان لەئەمریكا، (بەڕەچاوكردنی پێوەری بێلایەنی پیشەیی) بەپێی پیتی(ئەلف بێ)ی ناوی حيزبە بەشداربووەكان بڵاودەكرێنەوە، هەر لایەنێكیش دواتر وەڵامی پرسیارەكان بداتەوە، هەر لە ریزی ئەو زنجیرە وتووێژەدا دادەنرێ.

پێویستە خوێنەرانی بەڕێز ئاگادار بكەینەوە كە ئەم زنجیرە وتووێژە لەپێش بەڕێوەچوونی شەشەمین دیداری ئەنیستیتوتی رۆژهەڵاتی ناوەڕاست بۆ توێژینەوە(مێری) لەهەولێر ئەنجام دراوەو ئەو لایەنانەش كە لەو پانێلانەدا بەشدار نەبوون، لەم زنجیرە وتووێژەدا بەشدار كراون.

بێگومان ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست لەدۆخێکی ئاڵۆزو پڕكێشەی ئەوتۆدایە كە ئەگەری گۆڕانکاری لەئایندەی ناوچەكەدا پتربووە، ئەوەش نكۆڵی لێ ناكرێ كە ملمڵانێی ناڕەوای ئایینی و مەزهەبی بووەتە هۆی پەرەسەندنی توندڕەوەی و تیرۆریزم، بەجۆرێك كە دەرگای بۆ دەستوەردانی دەرەكی لەئاستی وڵاتانی ناوچەیی و زلهێزانی جیهاندا كردووەتەوە، كوردیش لەو گۆڕانكارییانەدا پشكی شێری بەردەكەوێ. بۆیە بەلەبەرچاوگرتنی هەوڵدان بۆ یەكڕیزی لەپێناوی بەرژەوەندیی باڵای نەتەوەیی، تەوەری سەرەكیی وتووێژەكانمان لەبارەی زەروورەتی پێكهێنانی بiranian_kurds_12organizations.jpgەرە، یان هێزێكی هاوبەش و هەماهەنگیكار بووە بۆ ڕۆژهەڵاتی كوردستان و هەوڵدراوە كۆسپەكانی بەردەم ئەو هەنگاوە پێویستە تاوتوێ بكرێ. لەوانەشە زۆر كەس گەورەیی و مێژووی ڕابردووی خەبات و قوربانیدانی لایەنەكان بەلایانەوە پێوەر بێ، ئێمەش وەك چاودێر و میدیاكار، شرۆڤەی تایبەت و بابەتییانەمان بۆ قورسایی هەر لایەنێك هەیە، بەڵام ئەركی پیشەیی ناچارمان دەكا، هیچ لایەن و حزبێ نادیدە نەگرین، ئەوەشی وا دوابڕیاردەرە كە كام لایەن جەماوەریترە، ئیرادەی گەلی كوردستانەو ئەو بڕیارە بۆ هاووڵاتییانی كوردستانی بەجێدەهێڵین.

هیوادارین ئەركی خۆمان وەك میدیاكاری بێلایەن بەباشی جێبەجێ كردبێ.

ریزبەندیی بەشداربووانی بەڕێز:

١- بزووتنەوەی کۆماریخوازانی رۆژهەڵاتی کوردستان
٢– پارتی ئازادیی كوردستان
٣-پارتی ژیانی ئازادی كوردستان(هێشتا وەڵامی نەداوەتەوە)
٤- پارتی سەربەستیی کوردستان
٥- پارتی لیبڕاڵ دیموكراتی كوردستان
٦-حيزبی دیموكراتی كوردستان (هێشتا وەڵامی نەداوەتەوە)
٧-حيزبی دیموكراتی كوردستانی ئێران(هێشتا وەڵامی نەداوەتەوە)
٨- رێكخراوی كوردستانی حزبی‌ كۆمۆنیستی‌ ئێران- كۆمەڵە
٩- سازمانی خەباتی كوردستانی ئێران
١٠- كۆمەڵەی زەحمەتكێشانی كوردستان
١١-کۆمەڵەی زەحمەتکێشانی کوردسـتانی ئێران (هێشتا وەڵامی نەداوەتەوە)
١٢- یەكێتی شۆڕشگێڕانی كوردستان

عومەر ئیلخانیزادە سكرتێری كۆمەڵەی زەحمەتكێشانی كوردستان

دیمانە: سالار حیسامی

* پرسیاری یەكەممان با ئەوە بێت، ماوەیەكە لە رۆژهەڵاتی كوردستان خەباتی چەكداری سەری هەڵداوەتەوە و ئەو شێوازی خەباتەش لەم دۆخەدا كە رۆژهەڵاتی ناوین بەرەو گۆڕانكاریى ژیوپۆلۆتیكی هەنگاو هەڵدەگرێ، خوێندنەوەى جیاوازی بۆ دەكرێت. هەڵوێستی كۆمەڵەی زەحمەتكێشانی كوردستان لەو بارەیەوە چییە؟

** بەر لە هەموو شتێك دەبێ ئەوەتان عەرز بكەم كە خەباتی چەكداری و ئەلتەرناتیڤی چەكداری لە ڕۆژهەڵاتی كوردستان نەبڕاوە و هیچ حزبێكی ڕۆژهەڵاتی كوردستان ئەو خەباتەی رەدنەكردووەتەوە. ئێمە دەورانێك شكستی نیزامیمان خوارد، پشت جەبهەمان نەما، ئەوكات بە هۆی ڕاوەستانی شەڕی عێراق و ئێران و ئەنفالەكانی كورد لە باشووری كوردستان و زۆر فاكتەری دیكە و بۆ ئەوەی لە ناو خاكی كوردستانی عێراق بارەگا و جێگە و ڕێگەی پێشمەرگەمان بمێنێتەوە، دواتريش لە بەر بەرژەوەندییەكانی هەرێمی كوردستان، ئێمە زۆر بە وشیارییەوە كارمان كردووە و نەمانویست بارگرانییەكی زۆرتر بخەینە سەر ئەو هەرێمە تازەپێگرتووە. بەڵام ئەوەی كە هەیە نابینم حزبەكانی ڕۆژهەڵاتی كوردستان دژایەتی خەباتی چەكدارییان كردبێ، لە سەر شێواز و چۆنیەتییەكەیەتی كە ئێمە دەبێ ڕێكبكەوین. بەر لە هەموو شتێك هیچ خەباتێكی چەكداری بە بێ خەباتی سیاسی ناتوانێ سەركەوتوو بێ. ئێمە دەبێ كارێك بكەین كە هەماهەنگیی زیاتر هەبێ لە نێوان حزبەكانی ڕۆژهەڵاتی كوردستان و بە جۆرێك ئامادەكاری بكەین بۆ ئەو دەورەیە كە هەم خەسار و گرفتمان كەمتر بێ، هەم بتوانین كارێكی بەردەوام دەست پێ بكەین. ئێمە لەم بابەتەوە تێبینییەكەمان ئەوەیە كە پێویستە ئامادەكاریی زۆرتر، هەماهەنگیی گشتی، تەزمینی كارێكی بەردەوام و پێكەوەلكاندنی خەباتی سیاسی و خەباتی چەكداریمان هەبێ.

* بەڵام دەگوترێ هەر لە ناو سەركردایەتی كۆمەڵەی زەحمەتكێشانی كوردستان (وەك شەخس، نەك وەك باڵ) بۆچوونی جیاواز و تەنانەت دژبەر هەیە لە سەر هەڵگیرسانەوەی خەباتی چەكداری لە رۆژهەڵاتی كوردستان، ئەوە تا چەند راستە؟

** ئەوە هیچ ڕاستییەكی تێدا نییە. كۆمەڵەی زەحمەتكێشانی كوردستان لە ساڵی 2008ـەوە پێداگری لەسەر ئەوە كردووە كە ئێمە دەبێ كارێك بكەین، هێزی پێشمەرگە لە سنوورەكان جێگیر بن و باریش نەبین بە سەر هەرێمی كوردستانەوە، هەموو جارێكیش ئەوەمان وتووە كە ئێمە ئەو لایەنەین كە تەرەفداری ئەوەین ئامادەكاری بكرێ و هێزی پێشمەرگەش مافیەتی كە بەرگری لە وڵاتی خۆی بكا، ئەوەش سیاسەتی حزبی و ئوسووڵی ئێمەیە، نەك هەر لە ئێستا، لە ساڵی 2008ـەوە پێداگریمان لەسەر ئەوە كردووە. لەو دۆخەی ئێستاشدا ئێمە پشتیوانیمان لە حزبی دیموكراتی كوردستانی ئێران لە بەرامبەر كۆماری ئیسلامیدا كردووە، پارەكەش كە حزبی دیموكراتی كوردستان شەهیدی دا، ئێمە پشتیوانیمان كردووە، بەڵام ئێمە بە تەواو و بە كافی نازانین. ئێمە لە ساڵانی 2008، 2009، 2010 و 2011ـەش چالاكیی چەكداریمان كردووە و شەهیدمان بووە، بەڵام هیچ كام لەوانە نەبووەنەتە هۆی ئەوەی كە هێزی پێشمەرگە لەو خەباتە چەكدارییە بەردەوام بێ. دیارە بەربەستی جۆراوجۆرمان لەبەردەمە. ئێمە بڕوامان بە خەباتی چەكداری هەبووە و لە ئێستاشدا دەبێ هەموو لایەنەكان بە هەموو وجوودە ئامادەكاری بۆ بكەین، لە ئیستقراری هێزەكانی پێشمەرگە لە سنوورەكانەوە، هەتا دروستكردنی هێز لە ناوەوە. كۆمەڵەی زەحمەتكێشانی كوردستان، ئەم بەحسەی تیا نییە، كە خەباتی چەكداری بكەین، یا نەیكەین، بەڵام ئێمە سنووری خۆمان هەیە و وتەبێژی فەرمیمان هەیەو هەم من و هەم كاك رەزا كەعبی باسی ئەوەمان كردووە كە پێویستە ئامادەكاری تەواوی بۆ بكرێ. چالاكيی چەكداری كراوە و ڕاگەیاندنی دەرەوەش بە بایەخەوە ڕووماڵی كردووە. هەر ئەوەش كە ئێستا تەلەفزیۆنەكانی كەناڵی ئاسمانی كوردستان 24 و رووداو بە شێوەیەكی پڕۆفیشناڵ هەواڵەكانی ڕۆژهەڵاتی كوردستان بڵاودەكەنەوە، مایەی دڵخۆشییە كە گرنگی بە رووداوەكانی ڕۆژهەڵاتی كوردستان دەدەن.

* باسی كەناڵی ئاسمانی كوردستان 24 و رووداو-تان كرد، كە بە شێوەیەكی پڕۆفیشناڵ ڕووماڵی هەواڵەكانی ڕۆژهەڵاتی كوردستان دەكەن، بەڵام ڕایەك هەیە پێداگری لەوە دەكا، كە لە زۆنی سەوز جۆرێك لە سانسۆری هەواڵەكانی رۆژهەڵاتی كوردستان بەدی دەكرێ، چ خوێندنەوەیەكتان بۆ ئەو بابەتە هەیە؟

** ئەوەی كە چۆنە هەموو خەڵك بۆ خۆیان دەیبینن، بەڵام ئەوەی پێویستە بیڵێین ئەوەیە كە بۆ ڕووماڵكردنی هەواڵەكانی ڕۆژهەڵاتی كوردستان و حزبەكانی ڕۆژهەڵاتی كوردستان سوپاسی كەناڵی ئاسمانی كوردستان 24 و بەتایبەتی ڕووداو دەكەین.

* ئەمریكا و وڵاتانی رۆژئاوا دەمێكە دۆسیێ ناوكی، پرسی دیموكراسی و فایل و ڕاپۆرتەكانی مافی مرۆڤ لە دژی كۆماری ئیسلامی ئێران دەجووڵێنن، تا چەند بەوە گەشبینن كە ئەو فشارانە ئەگەری ریفۆرم لەو وڵاتەدا بڕەخسێنێ و ئایا تا ئێستا كاریگەرییەكی ئەرێنی هەبووە؟

** ئێمە هیچ بڕوایەكمان بەوە نییە كە كۆماری ئیسلامی ئێران دەتوانێ بەرەو ڕیفۆرم بڕوا، يان گۆڕانكاری لە سیاسەتیدا بكرێ و جۆرێ كرانەوەی تێدا دروست بێ، یان بە جۆرێك ڕوو بە دیموكراسی بڕوا. ئەوە لە دەورەی ڕەفسەنجانی و خاتەمی نەكرا، ئەحمەدی نەژادیش نەیكردو مووسەوی و كەرووبی بۆیان نەكرا، رۆحانی-یش بۆی ناكرێ، ئەوە موممكین نییەو تەنیا تەوەهومە. لە دەروەی ئیسڵاحتەڵەبەكان ئەو پرس و هاوكێشانە هەنگاوێك نەچوونە پێشێ، بۆیە ئێمە هیچ هیوایەك لەسەر ئەوە هەڵناچنین، بەتایبەتی بەرانبەر بە پرسی كورد، هەڵچنینی دیواری لەو جۆرە تەنیا هێشتنەوەی خەڵكی كوردستانە لە چاوەڕەوانیدا، ئەوەش وەهمێكە كە تا ئێستا زیانی بەتایبەتی بۆ بزووتنەوەی كورد بووە. بێگومان نە باڵی توندئاژۆی كۆماری ئیسلامی ئێران و نە باڵی ئیسڵاحتەڵەب خەمی پرسی كوردیان نییەو لەو بوارەشدا هیچ كارێك بۆ كوردو دەستەبەری مافەكانی ناكەن، هیوابەستنيش بە باڵی ئیسڵاحتەڵەبی ئێران گرەوكردنەوە لە سەر ئەسپی دۆڕاو.

* كەواتە وڵاتاتی ڕۆژئاوا و بەتایبەتی ئەمریكا بۆچی بە سیاسەتی نەرم لەگەڵ ئێران مامەڵە دەكەن؟

** ئەمریكا و وڵاتانی رۆژئاوا هەڵەی زۆر گەورەیان كرد چ لە سەردەمی رەفسەنجانی و چ لە دەورەی خاتەمی و ئێستاش كە رۆحانییە، پێیانوابوو بە بالێ رێفۆرمخواز گۆڕانكاری لە سیاسیەتی ئێراندا دەكرێ. ئەو وڵاتانە ناتوانن دەست لە ئێران هەڵبگرن، دەنا هەمووان دەزانن كە ئەو هەموو ناعەداڵەتییە و ئەو سیاسەتە كە كۆماری ئیسلامی بەڕێوەی دەبا، هەر هەمان سیاسەتی داعشە و هەمان شەریعەتی ئایینی و توند لە ئێران بەڕێوەدەچێ. هەموو رۆژێ زۆرترین ئێعدام لە ئێران بكرێ، هیچ ڕۆژنامەیەك ئازاد نەبێ، هیچ نەتەوەیەك بچووكترین مافی نەبێ، زەڕەییەك ئەوەی پێی دەگوترێ دیموكراسی بوونی نەبێ، بە ئاشكراش بەرانبەر بە هەموو جیهان بڵێن دیموكراسی شتێكی خراپە و ئێمە لە دژی بە شەڕ دێین، لە ناوخۆ و لە هەموو وڵاتانی دراوسێ و جیهان تیرۆر بكەن، لەگەڵ هەموو گرووپێكی تیرۆریستی لە وڵاتانی عەرەبی پێوەندی بگرێ، چۆن دەكرێ وڵاتێكی ئاوەها بەرەو كرانەوەیەك، یان بەرەو دیموكراسی بڕوا؟

* پێوەندییەكانی كوردی ڕۆژهەڵاتی كوردستان و ئۆپۆزیسیۆنی ئێرانی چۆنە و ئایا ئەو ئەزموونەی باشووری كوردستانتان لەبەرچاو گرتووە كە كاتی خۆی لەگەڵ حزبە عێراقییەكان لە دژی حكومەتی بەعس لە بەرەیەكدا بوون و ئێستا هەر ئەوان بودجە و مووچەی خەڵكی كوردستانیان بڕیوە؟

** ئەو سیاسەتەی كە ئەو كات عێراقی دابەش كرد لەسەر بنەمای شیعە و سوننی و كورد، غەڵەت بوو. دەبوا ئەوەیان ڕەچاو بكردایە كە ئەوەی بە ناوی مەزهەبەوە دێ، بچووكترین ئاستی دیموكراسی قبووڵ ناكا. ئەزموونی عێراقی نوێیش نیشانی دا، هەموو غەدرێك لە كورد كراوە، واتە پاشەكشەی حكوومەتی ناوەندی لە هەموو بڕیار و قەرارات و ڕێككەوتنەكان دەریخست كە لەگەڵ حكوومەتێكی مەزهەبی و ئیسلامی ناتوانی باسی فیدراتیڤ و باسی شەراكەت بكەی. بەتایبەتی حكوومەتی ئێستای عێراق كە یەكێك لە حكوومەتە دەستنیشاندەكانی ئێرانە و ئێران ڕێبەرایەتی هیلالی شیعە لە هەموو ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست دەكات و خۆی بە زلهێزی ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست دەزانێ و یەكەم دەوڵەتی مەزهەبییە كە لەو ناوچەیەدا دین و شەریعەت و مەزهەبی بە سەر سیاسەتدا زاڵ كردووە. جیا لەوەش هەموو ئەو حزب و لایەنە سیاسییانەی عێراق و ئێران كە بە ناوی مەزهەب و یا بە ناوی ئێران و عێراق و بۆ عەزەمەتی ئێران و عێراق كاردەكەن، كورد نەیتوانیوە لەگەڵیان بە تەوافوق بگا. لەو لایەنە كوردییانەش كە لەگەڵیان چوونە كۆنفرانس و سیمینارەوە، هەر بەو نەتیجەیە گەیشتن. چونكە ئەوان یەكەم شت كە باسی دەكەن، دەڵێن ئێمە بە مەرجێك لەگەڵتان دادەنیشین كە باسی تەبعیزات نەكەن.  باشە تەبعیزی میللی باس نەكرێ، تەبعیزی چینایەتی باس نەكرێ، تەبعیز لە سەر ژنان باس نەكرێ، چۆن دەكرێ دانیشتنێكی وا سەر بگرێ؟ بەگشتی ئۆپۆزیسیۆنی ئێرانی هێزێكی پەرش و بڵاوە، بەڵام كورد لە شەڕی دووەمی جیهانییەوە ئەوە زیاتر لە حەفتا ساڵە لە مەسەلەی میللیدا پێشەنگ بووە و لەم بارودۆخەشدا دەوتوانێ دەوری گەورە ببینێ. بەڵام بۆ ئەوەی ئێمە لەگەڵ هێز و خەڵكی دیموكرات و سیكۆلاری ئێران بتوانین بە تەوافوق بگەین. یەكەم دەبێ ئێمە لە ناو حزبە كوردییەكاندا زمان و گوتارمان بكەین بە یەك، دووەم شت ئەوەیە كە بە مەرجێك دەتوانین واریدی هاوكاری لەگەڵ ئەوان بین، كە ددان بەوەدا بنێن ئێران وڵاتێكی فرەنەتەوەیە و سەرەتاییترین ماف ئەوەیە كە هەر نەتەوەیەك ماف و تایبەتمەندی خۆی هەیە، دەنا لە غەیری ئەوە ناكرێ و نابێ. ئێمە هەوڵمان هەیە لەگەڵ ئۆپۆزیسیۆنی ئێرانی و دیالۆگیشمان هەیە، بە خۆشییەوە كەسانێكیش پەیدابوون لە ناو ئۆپۆزیسیۆنی ئیرانیدا كە ئەوە قبووڵ دەكەن. بەڵام وەك باسمكرد سەرەتا دەبێ ئێمەی كورد یەكگوتار بین.

*  باسی یەكڕیزی و یەكگوتاریتان كرد وەك پێشمەرجی هەر هەنگاوێك، بەڵام بۆچی لەناو بزووتنەوەی رزگاریخوازی كوردستاندا لەسەر ئاستی هەموو پارچەكان، پرۆژەیەكی نەتەوەیی، یان لانیكەم رێككەوتنێك لەسەر رەهەندە گشتییەكان نابیندرێ؟ بۆچی كۆنگرەی نەتەوەیی پەكی كەوت؟

**  بزووتنەوەی كورد گەمارۆ دراوە و لە هەمان كاتدا تا ئەم سەردەمە وڵاتانی گەورەی دونیا ئاوڕیان لە كورد نەداوەتەوە، بەڵام لە دوای گۆڕانكارییەكانی ناوچەكە و كەوتنی عێراق و سووریا و دروستبوونی تیرۆریسمی تاڵبان و داعش لە ناوچەكە و بەرگريی كورد لە باشوور و ڕۆژئاوا پێگەی كورد جێی بایەخیان بووە. ئێران هەم پێوەندی لەگەڵ كوردی باشوور هەیە، هەم پێوەندی لەگەڵ كوردی باكوور و ڕۆژئاوا هەیە، ئەوە كاریگەری زۆری لەسەر بزووتنەی كورد لە ڕۆژهەڵاتی كوردستان هەیە، ئەوەش لە پێكهاتەی جوغرافیایی ئێمەوە سەرچاوە دەگرێ. ئەو گرفت و بەربەستانە هەیە، بەڵام بەخۆشییەوە ئێستا دونیا بە هۆی شەڕی دژی تیرۆر لە باشووری كوردستان و ئەو خەباتەی لە ڕۆژئاوای كوردستان هەیە، باشتر كورد دەناسێ و رێزی لێ دەگرێ، بەڵام هۆكاری ئەوەی كە نەمانتوانیوە بچینە پێشێ، ئەوەیە كە لە نێوان بەشەكانی كوردستانی خۆشماندا نەك هەماهەنگی نییە، بگرە ناهەماهەنگی هەیە و تەنانەت جاری وایە دەستێوەردان دەبینین، بۆیە ئەوانە هەموو كێشەن و دەبێ بە پشوودرێژی كار بۆ چارەسەریان بكەین. بەڵام گرنگ ئەوەیە ورە و هەستی نەتەوەیی خەڵكی كوردستان فشارێكی گەوەی لە سەر هەموو حزب و لایەنە سیاسییەكانی كورد لە هەموو پارچەكانی كوردستان و لەسەر دەسەڵاتدارانی هەموو بەشەكانی كوردستان دروست كردووە.

* دەگوترێ باسی پێكهێنانی بەرەی كوردستانی لە رۆژهەڵاتی كوردستان بووەتە پرسێكی سەرزارەكی، لە بەر ئەوەی هەموو حزب و لایەنەكان بە دەیان جار لە بەر دەم مایكی میدیاكاندا ئامادەیی خۆیان بۆ پێكهێنانی ئەو بەرەیە دەربڕیوە، كەچی تا ئێستا وەك پراكتیك هیچ ئەنجامێكی لێ نەكەوتووەتەوە، بەڵام لەم دۆخەدا كە گۆڕانكاری جددی لە ناوچەكەدا رووی داوە و وەرچەرخانی دیكەش بەڕێوەیە، تا چەند هەوڵتان داوە پێكهێنانی بەرەی كوردستانی لە قاڵبی دروشم دەربچێ، یان وەك لایەنە سیاسییەكانی ڕۆژهەڵاتی كوردستان لانیكەم جۆرێك لە هەماهەنگی لە نێوان خۆتان دروست بكەن؟

**  ئەوە ڕەخنەیەكی زۆر دروستە و كوردی ڕۆژهەڵات دەبێ بەو خاڵە بگا، كە ئەو پەرتەوازی و پەرش و بڵاوییەی كە ئێستا هەیە، هاوكێشەیەكە كە وەك عەدەدی یەك بۆ سەد(1بۆ 100) وایە و پێموایە یەكێك لە گرفتەكان دووركەوتنەی ئێمەیە لە ڕۆژهەڵاتی كوردستان و نیشتەجیبوونمان لە تاراوگە كە ئەوە كاریگەری هەبووە لە سەر ئەوەی كە ئێمە چاوەڕوانی ئاڵوگۆڕێكی گەورە بین، كە لە سەرەوە و لە سەتحی جیهانیدا بكرێ و ئەو كات هەر حزبێك خۆی بە تاقەسواری مەیدانەكە بزانێ، بەڵام ئەوە هەڵەیە و دەبێ ئەلتەرناتیڤی جۆاروجۆرمان هەبێ، كە پێموایە بە بێ ئەوەی هەماهەنگییەكی تەواومان هەبێ، هیچ نەقشەڕێگەیەكی دیكەمان نییە. بۆیە بە ڕاشكاوی وەك ئەوەی ئێستا عەرزتانی دەكەم، ئێمە وەك كۆمەڵەی زەحمەتكێشانی كوردستان هیچ مەرجێكی پێشوەختەمان نییە و لەگەڵ هەموو حزب و لایەنەكانی ڕۆژهەڵاتی كوردستان ئامادەی دانیشتن و گفتوگۆین، بۆ ئەوەی لانیكەم خاڵگەڵێك بۆ هاوكاری دەستنیشان بكەین و لەسەر ڕێكبكەوین. خۆ دەكرێ بەرپرسان و نوێنەرانی حزبەكان بۆ نموونە لانیكەم لە ساڵیادی حوكمی جیهادی خومەینی بەیاننامەیەكی هاوبەشیان بۆ مەحكوومكردنی ئەو تاوانە گەورەیە هەبێ. ئەو دانیشتنانەی ئێستای حزبەكانیش هیوادارم ڕێگەی هاوكاری و كار و خەباتی هاوبەشی زیاتر بدۆزێتەوە.

* ئەی تا چەند یەكگرتنەوەی دیموكرات و كۆمەڵەكان زەمینەی هاوكاری و خەباتی هاوبەشی بەرەی كوردستانی خۆش دەكا؟ هەروەها ماوەیەكی زۆرە باسی يەكگرتنەوەی كۆمەڵەكان دەكرێ، ئەنجامی دانیشتن و گفتوگۆكانتان بە گوێ گەیشتووە و  چ كەند و كۆسپێكی لە بەردەمدا ماوە؟

**  بێگومان یەكگرتنەوە كاریگەری خۆی هەیە و پێموایە لە ئێستادا یەكگرتنەوەی كۆمەڵەكان و دیموكراتەكان زەروورەتە و هەم دیموكراتەكان و هەم كۆمەڵەكان دانیشتن و دیالۆگیشیمان بۆ ڕەوتی یەكگرتنەوەكان هەبووە، شكستی نیزامی و باڵەوازەبوونمان لە وڵاتی خۆمان دەكرێ بە سیحەتی سەدر و بە حەوسەلە و یەكتر قبووڵكردنی زیاتر قەرەبوو بكەینەوە. بەڵام نایشارمەوە تا وەختێك بارودۆخی سیاسیی عێراق و هەرێمی كوردستان گۆڕانی بەسەردا نەیەت، یان خەباتی خۆمان نەبەینەوە ڕۆژهەڵاتی كوردستان، خۆمان كەمتر لە یەك نزیك دەبینەوە و پرۆسەی كار و خەباتی بەرەیی كەمتر دەچێتەپێش، سەبارەت بە یەكگرتنەوەی كۆمەڵەش، بەداخەوە باڵی دەسەڵاتداری كۆمەڵەی شۆڕشگێر گفتوگۆكانیان تێك دا، دوای كۆنگرەی چواردەیان بەشێكی ئەندامانی زۆری كومیتەی ناوەندی و سێ ئەندامی دەفتەری سیاسییان هاتنەدەرێ و ئیعترازیان بوو لەوەی كە بڕیارەكانی كۆنگرە جێبەجێ نەكراوە، ئەوان ئێستە لەگەڵ ئێمە لە دیالۆگدان و شتێكیشیان دروست نەكردووە، بۆ ئەوەی جەنجاڵ نەبێ و كەسیان نایانەوێ ناوی كۆمەڵەیەكی دیكە زیاد بكەن، پێویستە ئەو سێ كۆمەڵەیەی هەیە كەمی بكەینەوە، نەك زیادی بكەین، ڕەوتی سوسیالیستیش لایەنێكە كە چەند ساڵە كار دەكا، لەگەڵ ئەوانیش ئێمە لە دیالۆگداین و زۆر چووینەتە پێشێ، بە خۆشییەوە لەگەڵ رێكخراوی كوردستانی حزبی كمونیستی ئێران تا ڕاددەیەكی باش گفتوگۆ و هەماهەنگیمان هەیە و هەوڵ دەدەین زیاتری بكەین، هەلومەرجەكەش گوشاری ئابووری بۆ دروست كردووین، لەگەڵ ئەوەشدا ئێمە لەگەڵ هەموو لایەنەكان ئامادەی هەماهەنگی و هاوكارین.

*  دواپرسیارمان با گریمانەی ئەوە بێ، كۆماری ئیسلامی ئێران داوای وتووێژ و چارەسەری ئاشتییانەی كێشەی كورد لە ئێران بكا، ئەگەر وەك رێكخراوێكی ڕێپێدراو مافی چالاكیی سیاسی و مەدەنیتان لە رۆژهەڵاتی كوردستان پێ بدا، چۆن مامەڵە لەگەڵ ئەو پێشنیارەدا دەكەن و بەگشتی ئەو ئەگەرە تا چەند لە مەحاڵ نزیكە؟

** ئەو قسەیە كونسوڵی ئێران لە سلێمانی و سەفیری ئێران لە هەولێر كردوویانە و دەڵێن وەرن چەك دابنێن و لە چوارچێوەی ئیسلامدا كار بكەن. ئێمە ئامادەین بۆ وتووێژ لەگەڵ كۆماری ئیسلامی و هەموو ئەو دەسەڵاتەی كە ڕووبەڕووی بزووتنەوەی كورد دەبێتەوە، بەڵام ئەوە هەلومەرجی خۆی هەیە. چۆن دەبێ حكومەت، حكومەتێكی دیكتاتۆر و ئیستبدادی بێ، ئێمەش چەك دابنین و بڕۆین لە مەهاباد و سەقز و بانە و مەریوان و سنە و ئیلام و كرماشان بڵێین ئێمە خەباتی سیاسی دەكەین؟ بە ڕۆژێك دەمانپێچنەوە. چ دەردێكیان دا بە مووسەوی و كەرووبی، ئەوان چییان كردبوو، دەستیان بۆ چەك بردبوو؟ بۆیە لەگەڵ رژیمێكی وادا قسە ناكرێ. بەڵام ئێمە هەر كاتێك پێمانوابێ كۆماری ئیسلامی ئێران بە مەرجەكانی حزب و لایەنە سیاسییەكانی ڕۆژهەڵاتی كوردستان ڕازی دەبێ، بە چاودێری و گەرەنتی نێونەتەوەیی ئامادەین گفتوگۆیان لەگەڵ بكەین. ئێمە هەرگیز خوازیاری خەباتی چەكداری نەبووین، خەباتی چەكداری بە درێژی مێژوو داسەپاوە بە سەر بزووتنەوەی كورددا، ڕۆژهەڵاتی كوردستانیش لەوە بەدەر نییە.





 Voice of Kurdish-American Radio for Democracy, Peace, and Freedom

free stats

از خواسته‌های قانونی محمد صدیق کبودوند حمایت کنیم

از خواسته‌های قانونی محمد صدیق کبودوند حمایت کنیم


محمد صدیق کبودوند روزنامه‌نگار و رئیس «سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان» در اعتراض به “پرونده‌سازی و تشدید فشار‌ها و اذیت و آزار مقامات امنیتی علیه او”، از روز یک‌شنبه ۱۹ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۵، دست به اعتصاب غذا زده است.
این مدافع حقوق بشر زندانی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین، در پانزدهمین روز اعتصاب غذا و قرار گرفتن در وضعیت نامساعد جسمانی، به بیمارستان طالقانی در تهران منتقل شد.
آنچه‌ در این میانه مشهود است و تعجب و گمان بسیاری از مدافعان حقوق بشر را برانگیخته‌ است، سکوت مجامع بین‌المللی، نهادهای حقوق بشری، سازمان‌ها و جریان‌های سیاسی در رابطه‌ با این موضوع است. غیر قابل باورتر از آن سکوت رسانه‌ای و سانسور خبری رسانه‌‌ها در این رابطه‌ است.
رسانه‌های گروهی در رابطه‌ با کوچک‌ترین برخوردی با زندانیان سیاسی غیر کُرد، به سرعت واکنش نشان می‌دهند؛ اما در خصوص پوشش اخبار مرتبط با وضعیت مدافعان حقوق بشر و فعالان سیاسی و مدنی کُرد که‌ با بدترین وضعیت در زندان‌ها مواجه‌ هستند، سکوت اختیار می‌کنند. این مجامع، نهادها، جریان‌ها و شبکه‌‌های خبری با گذشت بیش از دو هفته از اعتصاب غذای اعتراضی این زندانی سیاسی، کم‌ترین‌ واکنش از خود نشان داده‌اند.
براین اساس ما نهادهای مدافع حقوق بشر انتظار داریم که چهره‌های حقوق بشری که در نهادهای مدنی فعالیت می‌کنند و یا در رسانه‌های فارسی‌زبان پرمخاطب حضور دارند، برای احقاق حقوق زندانیان مدنی، عقیدتی و سیاسی، در خط مشی فکری و چهارچوب‌های کاری درباره پوشش گزارش‌ها و اخبار قربانیان نقض حقوق بشر بدون تبعیض عمل کنند و ارزش‌های والای حقوق بشر و حفظ کرامت انسان‌ها را مد نظر
قرار دهند.
ما امضاکنندگان این بیانیه، با حمایت از خواسته‌های حقوقی و قانونی محمد صدیق کبودوند، ضمن درخواست از ایشان جهت پایان اعتصاب غذا، از تمامی سازمان‌ها و نهادهای مدافع حقوق بشر، رسانه‌های جمعی، فعالان مدنی و سیاسی؛ واکنش مناسب و اقدام فوری نسبت به وضعیت خطرناک آقای کبودوند را خواستاریم.
ما امیدوار هستیم همگان نسبت به بیانیه جهانی حقوق بشر، کنوانسیون‌ها و پروتکل‌های الحاقی آن مسئولانه رفتار کرده و با پرهیز کردن از بی‌عملی و سکوت اختیار کردن‌های مصلحتی، هدف والای انسانی دفاع از حقوق بشر را بدون تبعیض عملی کنند.
یکشنبه ۲ خرداد ۱۳۹۵ – ۲۲ مه ۲۰۱۶kaboudvand_05

سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان
كميته كُردهاى مقيم آمريكا براى دموكراسى و حقوق بشر در ايران
جمعیت حقوق بشر کوردستان
کانون مدافعان حقوق بشر کردستان
کوردوساید واچ (چاک – کمیته شرق کردستان)

Amnesty International’s Report on; Iran’s New Code of Criminal Procedure

Amnesty International’s Report on; Iran’s New Code of Criminal Procedure

By Amnesty International,
11 February 2016

2e0c4-amnesty-internationalNearly four decades after Iran’s 1979 Revolution shook its criminal justice system to the core, the country’s legal framework remains largely inadequate, inefficient and inconsistent with international fair trial standards, leaving individuals who come into contact with it with little or no protection. Amnesty International’s new report, Flawed reforms: Iran’s new Code of Criminal Procedure, provides a comprehensive analysis of Iran’s new Code of Criminal Procedure, which came into force in June 2015.

The report welcomes the introduction of several long overdue reforms but expresses concern that the Code constitutes a lost opportunity as it fails, by and large, to do more than scratch the surface of the flaws that run deep in Iran’s criminal justice system.


“The issue is that there are individuals among lawyers who could be troublemakers.” Zabihollah Khodaian, the Legal Deputy of Iran’s Judiciary, June 2015

These words were spoken by Zabihollah Khodaian, the Legal Deputy of Iran’s Judiciary, in June 2015 in the wake of criticism directed at the authorities for imposing restrictions on the right to access a lawyer. While shocking, they are hardly surprising as they exemplify the long-standing lack of regard for due process in Iran’s criminal justice system. Iran’s 1979 revolution triggered a swift and fundamental transformation of the country’s justice system. Its aftermath witnessed vast numbers of people being arbitrarily detained, tortured and summarily executed with almost no regard for due process guarantees such as the right to have access to a lawyer from the time of arrest. Since then, relative order has gradually been restored to the justice system. Many laws hastily adopted after the revolution have been amended and improved. Iran has added the Convention on the Rights of the Child (CRC) to the list of international treaties to which it is state party, a list which also includes those ratified before 1979, such as the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR).

However, flaws in Iranian legislation and the failure to incorporate key human rights guarantees into national law persist, making the country’s legal framework largely inconsistent with international human rights law and standards. In fact, the unfair, summary and predominantly secret processes, and the special and revolutionary courts and tribunals established in the aftermath of the revolution, continue to characterize Iran’s criminal justice system, undermining the right of all to a fair trial In June 2015, a much anticipated new Code of Criminal Procedure (CCP) entered into force in Iran.

The new CCP, which had been in the making for almost a decade, was passed by Parliament and signed into law by the President in April 2014. This new Code replaced a deeply flawed Code of Criminal Procedure, adopted in 1999, whose validity was supposed to last only for a trial period of three years but was repeatedly extended. The new Code introduces several long overdue reforms to Iran’s criminal justice system, including the restriction of the use of provisional pre-trial detention to situations where there is a risk of flight or a threat to public safety, stricter regulations governing the questioning of accused persons, and enhancement of the right to access a lawyer during the pre-trial period. However, it has failed to tackle many of the major shortcomings in Iran’s criminal justice system.

Please find the report attached and online at the following link:

Joint Statement Calls for UN, EU and International Community to Put Death Penalty at Top of Agenda on Iran talks

World Coalition Against the Death Penalty

Joint Statement Calls for UN, EU and International Community to Put Death Penalty at Top of Agenda on Iran talks

2013-11-04 06:00:54Shirko moarefi



According to reports from Iran the Kurdish political prisoner Shirko Moarefi was executed in the prison of Saghez (western Iran) this morning. The state run Iranian media also reported that five other prisoners convicted of murder were executed in the prison of Kermanshah.

In a statement published today November 4. the World Coalition Against the Death Penalty (WCADP) condemned the indiscriminate executions in Iran and urged the international community to put the death penalty on top of the agenda in their talks with the Iranian authorities.

The World Coalition Against the Death Penalty, an alliance of more than 150 NGOs, bar associations, local authorities and unions from all over the world.

The statement says:

PDF - 277 kb

Paris, 4. November 2013:

Iran: The indiscriminate executions continue – The UN, EU and the International community must put the situation of the death penalty at the top of the agenda in their dialogue with Iran

While the political climate between Iran and the international community has been improving since the election of President Rouhani, and the P5+1 Group is preparing their second round of nuclear negotiations with Iran, executions continue at a higher rate than before inside the country.

Forty-five executions in Iran have been confirmed since Saturday, October 26. We condemn this wave of lawlessness in the strongest possible terms.

Six executions took place this morning, November 4, according to reports from Iran: Shirkoo Moarefi, a Kurdish political prisoner, was hanged in the prison of Saghez (west of Iran), and five prisoners charged with murder were executed in the prison of Kermanshah. Following the execution of 18 prisoners on Saturday, October 26, among them two Kurdish political prisoners and 16 Baluchi prisoners executed in retaliation for an armed attack by insurgents the day before, another Baluchi prisoner was hanged on Monday, October 28, convicted of membership in a Baluchi militant group, and one prisoner was executed on Tuesday, October 29, convicted of drug-related charges.

Referring to the retaliatory execution of the 16 Baluchi prisoners, Florence Bellivier, President of the World Coalition Against the Death Penalty, stated, “The death penalty in Iran is often carried out in violation of international law; in this case none of the safeguards provided not only by international law but also by internal regulations were respected”.

Reports from Iran had indicated that at least 12 Kurdish prisoners might be in imminent danger of execution. Iran Human Rights (IHR) warned about the imminent danger of execution for four Sunni Kurd prisoners sentenced to death, convicted of the assassination of a Sunni Cleric. Those prisoners were in detention when the assassination took place. Amnesty International has also warned of the danger of execution for the two Kurdish political prisoners Zanyar and Loghman Moradi, reportedly tortured into “confessing” to the 2009 murder of the son of a senior cleric in Marivan, Kurdistan Province, and participating in armed activities with a Kurdish opposition group. Additionally, four Ahwazi Arab death row prisoners have been transferred to an unknown location and could be executed at any time.

Since the election of the new Iranian President Hasan Rouhani in June, at least 278 prisoners have been executed in Iran. Of those, 166 including one juvenile offender convicted of a murder committed at 14 years of age, have been announced by official sources. This is a higher monthly average number of executions than in recent years. In the same period, the diplomatic ties between Iran and the international community have improved and EU and the P5+1 Group have resumed their dialogue with Iran.

“It is a paradox that the relations between Iran and the international community improve at the same time as the number of the executions in Iran increases. Notably, many of the death row prisoners are subjected to torture, forced confessions and unfair trials,” said Mahmood Amiry-Moghaddam, the spokesperson of Iran Human Rights. “Demanding a halt to the executions and due process of law must be on top of the agenda in the dialogue between the international community and Iran”.

The World Coalition Against the Death Penalty, an alliance of more than 150 NGOs, bar associations, local authorities and unions, was created in Rome on 13 May 2002. The aim of the World Coalition is to strengthen the international dimension of the fight against the death penalty. Its ultimate objective is to obtain the universal abolition of the death penalty.

For further information on the death penalty in Iran, see Annual Report on the Death Penalty in Iran, 2012,…

A letter from young Kurdish political prisoners Zanyar and Loghman Moradi, addressed to Dr. Ahmed Shaheed : “Save us from execution!

A letter from young Kurdish political prisoners Zanyar and Loghman Moradi, addressed to Dr. Ahmed Shaheed (United Nations Special Rapporteur on the human rights situation in Iran) and Human Rights advocacy institutions: “Save us from execution!

Zanyar (left) and Loghman (right) Moradi have been imprisoned and in danger of execution since their unlawful arrested on August 2, 2009.

New letter from young Kurdish political prisoners Zanyar and Loghman Moradi, addressed to Dr. Ahmed Shaheed (United Nations Special Rapporteur on the human rights situation in Iran) and Human Rights advocacy institutions: “Save us from execution!

Dear Dr. Ahmed Shaheed,


Receiving such a letter [from a political prisoner] may not be anything new to you, but we [Zanyar and Loghman Moradi] [have no option but to] rely on and seek the help of the United Nations and Human Rights organizations in order to prove our innocence and save our lives from the unjust death sentences that have been imposed on us. If needed, we will write [more] letters [to you] in order to save ourselves from our intricate situation and this unjust sentence.

As we have communicated to you before, we have endured much pain and suffering in the past five years. [We have been subjected to:] scenarios fabricated by the Ministry of Intelligence, acts of revenge and hatred aimed to destroy the youth [of this land], isolation from our families, and ordeals better left unsaid so that we [don’t conjure up] the bitter and unpleasant memories associated with them. After enduring all the suffering, and despite the spread of information about our situation, we continue to feel extreme agony and fatigue. However, [Human Rights organizations and the United Nations] have helped prevent the spread of our wounds [and the weakening of our resolve by providing us with humanitarian aid]. We owe being alive up until now to their efforts. Another reason is that our innocence has given us the self-confidence to repeatedly state the fact that we have been victims of a false and fabricated judicial case filed against us.

As we have written in the past, in all stages of our case, from arrest to the time the sentence was handed down, the laws were belligerently broken. [Some of these unlawful acts include:] Long and severe torture, which led to the maiming of our bodies; months-long solitary confinement; lack of the possibility to visit with or even make phone calls to our family members; intimidation; personal and religious insults; and forcing us to make false, self-incriminating confessions.

We have no hope in the Islamic Republic to investigate and follow up with our case. However, as two young men on death row, as two men who live under the shadow of imminent death, we expect you to [take the necessary measures] in order to restore the violated rights of us, two Kurdish citizens, and  other prisoners of conscience as well.

Thank you,

Zanyar Moradi
Loghman Moradi
Ghohardasht Prison [Rajai Shahr Prison] , Karaj, Iran
September 5, 2013


Date of Arrest: August 2, 2009

Prison: Rajai Shahr (I.e. Gohardasht), Karaj

Charges (each): “Moharebeh (Enmity with God). Charged as a result of an accusation by the Iranian regime that Zanyar and Loghman Moradi were involved in the 2009 assassination of Saadi, the son of a senior clergy member in Kurdistan, the Friday Prayer Imam in Marivan; “Causing sedition and depravity on Earth”.

Sentences: Death penalty. To be hanged in public. Issued on 22 December 2010, branch 15 of the Tehran Revolutionary Court- presided by Judge Salavati. They were sentenced to death for “Membership in the Komele Party” and “Involvement in the murder of the Marivan Friday Prayer Imam’s son on the night of 5 July 2009.”

Attorney: Hossein Paidar, however Islamic Republic authorities have deprived Zanyar and Loghman Moradi of their right to a lawyer throughout all judicial stages of their case.

Amnesty International reports that Zanyar and Loghman Moradi are at IMMINENT DANGER OF EXECUTION since their “death sentences have been sent to the Office for the Implementation of Sentences, a body within the Judiciary, which is the final step before being called for execution.”

Please click here for more information on Zanyar and Loghman Moradi and how you may take action.

ديدار مسئولين سازمانهاى حقوق بشرى كرد در امريكا با دكتر احمد شهيد، گزارشگر ويژه سازمان ملل در امور ايران

ديدار مسئولين سازمانهاى حقوق بشرى كرد در امريكا با دكتر احمد شهيد، گزارشگر ويژه سازمان ملل در امور ايران

 جمعه ١٩ جولاى ٢٠١٣

لوس آنجلس؛

ظهر امروز طى نشستى كه در محل اقامت دكتر احمد شهيد انجام شد مسئولين دو ahmad_shaheed_azad_soraya_amir.jpgسازمان حقوق بشرى كرد مقيم امريكا، دكتر امير شريفى، خانم ثريا فلاح و دكتر آزاد مراديان ضمن تشكر از زحمات آقاى احمد شهيد، نقش وى را در ارائه گزارشا ت واقعى از پايمال شدن حقوق شهروندان ايرانى ارزشمند قلمداد نمودند.

  دكتر احمد شهيد  ضمن تشكر از حضور هيئت حقوق بشر كرد، به ارائه گزارش مبسوطى از فعاليتهاى خود در طى دوسال گذشته، فرايند و پروسه تهيه گزارش آينده خود به سازمان ملل كه قرار است تا سپتامبر امسال آماده شود پرداختند.

انتخابات رياست جمهورى ايران، وظايف رئيس جمهور آينده ايران در قبال پايبندى به حقوق بشر شهروندان و انتظاراتى كه سيستم جهانى از آقاى روحانى براى حل اختلافات في مابين ايران و سيستم بين الملل و بخصوص حل اختلاف بر سر دستيابى ايران به انرژي اتمى دارد بخشى ديگر از اين گفتگو ها بود.

در اين نشست مسايل متنابه حقوق شهروندان ايرانى و بخصوص حقوق شهروندان كرد در ايران، با ارائه اسناد و مدارگي مورد بحث قرار گرفت كه در هر بخش آقاى شهيد ضمن تشكراز مستندات ارائه شده توسط هيئت حقوق بشر كرد اذعان كردند كه همه آنها را مورد توجه قرار خواهد داد و همچنين تقاضا كردند كه در طى چند ماه آينده نياز به همفكرى و همكارى بيشترى از همه مدافعان حقوق بشر كرد مي رود ، بخصوص اگر جمهورى اسلامى ايران اجازه سفر به ايران را صادر كند.

هيئت حقوق بشر كرد در اين نشست به تفصيل موارد نڤض حقوق شهروندان كرد را مورد بحث قرار دادند، وضعيت زندانيان سياسى كرد در ايران، عدم رسيدگى به مشكلات جسمى و پزشكى زندانيان سياسى كرد كه در طى دوسال گذشته موجب مرك ١٣ زندانى كرد در زندانهاى ايران شده است، افزايش اعدامها در ايران و تشديد خطر اجراى حكم اعدام زندانيان كرد محكوم به اعدام، وضعيت بيكارى در كردستان، وضعيت كولبران كرد وكشتن و مجروح كردن آنان ، افزايش اعتياد به مواد مخدر در كردستان، افزايش ايدز در مناطق كرد نشين بخش ديگرى از مطالب ارائه شده به آقاى شهيد بود.

وضعيت فعالين سياسى و حقوق بشر كرد، روزنامه نگاران، فعالان مدنى ، فعالان حفظ محيط زيست، فعالين كارگرى و مسايل متنابه زنان كرد با ارائه مستنداتى مورد بحث قرار گرفت و قرار شد كه مسئول دفتر آقاى احمد شهيد ، خانم رز و آقاى نويد احمد كه در جلسه حصور داشت پيگير ارتباطات بعدى با هيئت حقوق بشر كرد در امريكا باشد.

اين جلسه كه بيش از يكساعت به طول انجاميد از سوى هيئت حقوق بشرى كرد بسيار ارزشمند و مفيد ارزيابى شد.


%d bloggers like this: